Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 165

161

Drie spannende dagen

De TVC-klus was geklaard en met de bezuiniging op geneeskunde had het

College van Bestuur weinig van doen, dus Brinkman dacht tijd te hebben voor

zijn verhuizing. Het rapport van de Raad van Advies voor Wetenschapsbeleid

(RAWB) gooide echter roet in het eten. Het advies van de RAWB aan minister

Deetman sloeg in als een bom: hef de medische faculteit van de VU op en laat

het VU-Ziekenhuis voortbestaan zonder academische status, want dat levert een

drastische besparing op. Het feit dat er al een academisch ziekenhuis in

Amsterdam was en dat er volgens de RAWB ook weinig schade zou worden

toegebracht aan het medisch onderzoek - want de VU presteerde toch niet veel -

waren argumenten voor het advies. Een goed voorbeeld van selectief bezuinigen?

Nee! Met trefwoorden als: 'een amateuristische interventie', 'een borreltafel

verhaal' en 'een flodder van een stuk', komt de verontwaardiging van destijds

weer bij Brinkman boven dwarrelen.

Was het geen conspiratie uit de andere faculteiten,

die dachten zo de zwarte piet kwijt te ra/cen?'

De kwaliteit van de patiëntenzorg en het onderwijs bleken niet in het advies

betrokken te zijn, en men richtte zich bij de evaluatie puur op wetenschappelijk

onderzoek. Bij deze evaluatie bevond de VU zich ten opzichte van andere

medische faculteiten in een kwetsbare positie. De VU stond nog niet zo sterk,

aangezien er in de jaren '70 een financieringsachterstand was ten opzichte van

andere universiteiten. Deze achterstand werd binnen de VU voornamelijk

verhaald op geneeskunde. Hierdoor werd er vooral aandacht geschonken aan de

patiëntenzorg en het onderwijs, en werd het wetenschappelijk onderzoek het

stiefkindje. In de tweede helft van de jaren '70 kreeg de universiteit pas het

budget waar het recht op had, en hierdoor dus ook de medische faculteit. Dit

leidde tot een pijlsnelle opbouw van het onderzoek binnen de Faculteit der

Geneeskunde. Er was in 1983 al een goede productie van artikelen. De

conclusies van de RAWB waren echter gebaseerd op de magere jaren 1979 en

1980.

De reactie van Deetman op de zelfstandige en door hem niet gewenste

interventie van de RAWB, stelde Brinkman snel gerust: 'Ik ben geenszins van

plan dit advies op te volgen, maakt u zich geen zorgen, maar ik moet er wel wat

mee doen. Ik stel u voor dat ik het counter met de publicatie dat ik met u

tweeën (RL en VU) de afspraak heb gemaakt dat u zich zult toeleggen op de

eerste lijn'. In een tijdsbestek van drie dagen - dan zou namelijk de inhoud van

het rapport van de RAWB openbaar worden gemaakt - moest de VU besluiten

of men genegen was in te stemmen met het plan van de minister. Gezeten tussen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen