Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 49

47

Onno Omta, de management directeur, ging in 1990 van start met een

promotie-onderzoek gericht op het management van basaal en toegepast

medisch onderzoek. Het onderzoek werd na zijn vertrek naar de Rijksuniversiteit

Groningen aldaar afgerond, en hij promoveerde in 1995 in Groningen op het

proefschrift 'Critical success factors in biomedical research and pharmaceutical

innovation'.

Didi Kriegsman, tenslotte, werd in 1989, naast algemeen-methodologische

taken, betrokken bij de coördinatie van de Eenjarige Opleiding Epidemiologisch

Onderzoek (de tegenwoordige POE: Postdoctorale Opleiding Epidemiologie).

Per 15 oktober 1989 verruilde zij haar baan bij het EMGO-Instituut voor een

baan als onderzoeker bij de vakgroep Huisarts- en Verpleeghuisgeneeskunde

(om later via een omweg weer bij het EMGO-Instituut terecht te komen).

Eén van de lopende projecten waar Hans Valkenburg zich gedurende zijn

interim-periode als directeur wel zeer actief mee bezig hield, was de Hoorn

Studie. Hier was een wat onduidelijke situatie ontstaan: het idee voor een

bevolkingsonderzoek naar glucosetolerantie was weliswaar afkomstig vanuit de

vakgroep Huisartsgeneeskunde, en het onderzoeksvoorstel was uitgewerkt door

een huisarts (Henk de Vries) en een internist (Peter Razenberg), maar zowel

een verantwoordelijk hoogleraar bij de vakgroep (Cor Spreeuwenberg had in

1987 zijn functie neergelegd) als de beoogde projectleider (Paul Cromme verliet

het EMGO-Instituut in juli 1988) ontbraken. Het EMGO-Instituut hechtte er

dan ook aan de Hoorn Studie in eigen beheer te houden en uit te breiden,

hoewel, tegelijk met de benoeming van Hans Valkenburg als interim-directeur

per 1 oktober 1988, Jacques van Eijk werd benoemd als hoogleraar Huisarts-

geneeskunde, in het bijzonder ten behoeve van het wetenschappelijk onderzoek.

Meer over de Hoorn Studie is te lezen in het hoofdstuk 'De Hoorn Studie en

hoe het allemaal gekomen is'.

Ondertussen zat de vakgroep Huisartsgeneeskunde nog steeds met de

vacature die ontstaan was door het vertrek van Cor Spreeuwenberg. Met de

komst van Jacques van Eijk (op EMGO-formatie) als hoogleraar was de

voortgang van het huisartsgeneeskundig onderzoek weliswaar weer gegarandeerd

(en dat goldt ook voor de door de vakgroep Huisartsgeneeskunde ingebrachte

projecten in het EMGO-Instituut met uitzondering van de Hoorn Studie), maar

er was dringend behoefte aan een tweede hoogleraar ten behoeve van het

onderwijs. In een interview met Jacques van Eijk in Ad Valvas van 30 september

1988 vinden we het volgende: 'Om optimaal te kunnen werken, moet de door de

faculteit ten langen leste beoogde tweede hoogleraar huisartsgeneeskunde er wel

snel komen, vindt de nieuwe hoogleraar. Die zal zich over het onderwijs moeten

gaan buigen'. Gelukkig voor de vakgroep zat er inmiddels een gepromoveerd

huisarts bij het EMGO-Instituut, en in oktober 1989 verruilde Marten de Haan

zijn functie als co-directeur bij het EMGO-Instituut voor zijn huidige functie als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen