Zedelijkheid en recht - pagina 89

85 held, na zondvloed en val, op geen algemeene geldigheid aanspraak konden maken en kunnen raaken, — denkt aan moord en roof tegenover den vreemde begaan en ook aan het hem ontstelen van zijn vrouw of zijn kinderen, — te mogen beweren, dat zij niet meer tot den inhoud van het, door en na den val geïnquineerde, zedelijk bewustzijn der menschheid behooren. De gedachte in het katholieke natuurrecht van een aangeboren en dus aan allen gemeene wet der natuur met deze principia secundaria als normen, dunkt mij dan ook, als in strijd met de waarneming, te moeten worden opgegeven. Nog bedenkelijker acht ik echter de leer van het nieuwere natuurrecht volgens welke de kennis dezer beginselen uit de rede zou zijn verkregen. En dat niet zoozeer wegens hun gemis aan algemeene geldigheid als wel wegens de toch enkel formeele functie der rede. Het wil mij dan ook waarschijnlijker voorkomen, dat de zooeven besproken principia secundaria, na zondvloed en val, door de rede uit de ervaring tot de kennis der cultuur-menschheid zijn gekomen en düs weer ingebracht in haar zedelijk bewustzijn. Dit door de rede uit de ervaring kennen, zal echter niemand voor wien het christelijk Theïsme een geloofsovertuiging is, zich kunnen denken buiten Grod. Bij heel de cultuur en dus ook bij deze haar ideëele zijde geldt voor den mensch wat Jesaja van de cultuur naar haar materieele zijde, bepaaldelijk van den landbouw, zegt: Zijn Grod onderricht hem van de wijze. Hij leert hem (28 : 26). - En zoo zijn in de cultuurwereld dan ook de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen