GeheugenvandeVU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van GeheugenvandeVU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van GeheugenvandeVU.

Bekijk het origineel

Oorlog en vrede - pagina 18

Bekijk het origineel

Bladeren
+ Meer informatie

Oorlog en vrede - pagina 18

Rede bij de overdracht van het rectoraat aan de Vrije Universiteit

2 minuten leestijd

12 krijgen de volkeren van den Indus tot aan de Adria onderwierp, verdedigde het oorlogsgedruisch, waarin hij de volkeren dompelde, met een beroep op de eendracht en harmonie, die daarna het menschdom zou zijn beschoren. Niet anders was het met N a p o l e o n —, ook deze geweldige ging er prat op de vredestichter bij uitnemendheid te zijn. Als in 1815 de gekroonde hoofden sluiten het Heilig Verbond, in welks oorkonde zij zich tot bevordering van den volkerenvrede door Christelijke liefde verbinden, dan slaakt N a p o l e o n zijn smartelijke zucht: „Dat zijn denkbeelden, die mij ontstolen zijn. Den vrede te brengen — dat was de grootsche taak, die mij was toevertrouwd en in welks volvoering ik ontijdig ben gestuit. Ik was de brug, de natuurlijke bemiddelaar tusschen oude en nieuwe orde; ware de vrede van Moscou tot stand gekomen, dan zouden mijne krijgstochten geëindigd zijn, eene nieuwe periode deed haar intrede, in harmonieuse rust en orde zouden de volkeren hebben saamgewoond". Niet ten onrechte merkt d e l V e c c h i o in zijne belangrijke studie over Het verschijnsel van den oorlog en het denkbeeld van den vrede op, dat iedere groote veroveraar bij al het rumoerig krijgsbedrijf het oog verlangend richt op zekeren vrede, als synthese zijner overwinningen, i) Eigenlijk grijpt ieder naar vrede; in het diepst van het menschelijk hart schuilt de heimwee naar vrede. Is er dankbaarder onderwerp voor meesters, vaardig met de pen, dan om de zegeningen van den vrede tegenover den vloekwaardigen oorlogsgruwel te beschrijven? Niet slechts schrijvers, maar ook schilders bij Godes gratie voelden zich bezield om naast de harde kleuren van den schrikbaren krijg den lachenden vrede in lichte tinten af te malen. Den bezoeker van het ^) Eene Hollandsche vertaling van deze keurige studie gaf Herkenr a t h in Onze Eeuw, 11e jaargang, deel 2, blz. 417 en vlgg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 20 oktober 1914

Rectorale redes | 122 Pagina's

Oorlog en vrede - pagina 18

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 20 oktober 1914

Rectorale redes | 122 Pagina's

Bladeren