GeheugenvandeVU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van GeheugenvandeVU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van GeheugenvandeVU.

Bekijk het origineel

BRIEF UIT AMERIKA

Bekijk het origineel

Bladeren
+ Meer informatie

BRIEF UIT AMERIKA

5 minuten leestijd

De „General Assembly".

In de Presbyteriaansche kerk heeft men „Presbyteries" (classes), „synods" van onderscheidene staten (particuliere synodes), en dan de „General Assembly" (algemeene sj'node). De „General Assembly" vergadert jaarlijks, in het laatst van Mei. De 147ste „General Assembly" vergaderde in Cindnnati, Ohio, van 23 tot 30 Mei.

De negen honderd twintig afgevaardigden stroomen binnen en nemen hun aangewezen plaatsen in. Boven zitten honderden, soms zelfs duizenden toeschouwers. Plotseling is er stilte. Het moderamen treedt naar voren. Weldra geeft de aftredende „moderator" (voorzitter). Dr William Chalmers Covert (vrijzinnig) een predikalie en gaat dan voor in de viering van het heilig avondmaal. Wat eensgezindheid en wat broederliefde! Hoe indrukwekkend!

Dan etenstijd. Een lijst van „restaurants" waaimen geen drank verkoopt, is aanbevolen. Wal een krachtig getuigenis geeft nu de kerk van Christus in de booze wereld. Wat eendracht weer!

De namiddagzitting. Tezamen zingt men: „Come, Thou Almighty lung", (Kom, Gij Almachtige Koning). De liefde der kerk is betoond in het avondmaal; nu moet de zuiverheid der kerk bewaard. Onder de negen honderd twintig afgevaardigden mengden zich drie wolven in schaapskleederen. Och, wat zouden nu die drie? Niet één van hen is lid van een van de „boards" aan wien is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Neen, zelfs dit kleine, nietige drietal moet uitgeworpen. Het lidiaam van Christus moet rein gehouden. Wat ijver toch!

Wie waren dan die drie? Ze waren drie leden van den zelfstandigen zendingsboard, Ds Carl Mc Intire, Ds Merril l. McPherson en Dis H. McAllister Griffiths. Deze beroerders in Israël moesten uitgeworpen. Daartoe werd spoedig een verzoekschrift ingediend, o.a. door onderscheidene „Affirmationislen" onderbeekend. Deze „Affirmationisten" zijn groote ijveraars voor het kerkrecht. Ze nemen het niet'zoo nauw met de geloofsbelijdenis, maar zulk een kleinigheid moet men kunnen vergeten.

Het verzoekschrift werd aan een commissie van onderzoek gegeven. Toen deze later rapporteerde, zijn de drie oproermakers hun zetel ontzegd. „Kom, Gij Almachtige Koning", wat is er voor de zuiverheid van het recht een ijver in Uw kerk'

Nadat het verzoekschrift tegen de zitting van de drie leden van den zelfstandigen board was ingediend, ging men over tot het stemmen van een „moderator" (voorzitter). Vijf namen werden voorgesteld. Van deze vijf werd Dr Joseph A. Vance, predikant te Detroit, en voorzitter van den board van inwendige zending, met groote meerderheid van stemmen gekozen. Toen was het avond geweest en het was morgen geweest, de eerste dag.

Doch ik zal niet voortgaan van eiken dag dezer sdieppingsweek, de bizonderheden te vermelden. Veel goeds is er niet geschapen. Met ©en vrijzinnig voorzitter in den zetel ging alles vlug van stapel. De vrijzinnigen gingen voor; de ethischirenischen volgden na. Tezamen speelden ze hun spel. Dat bleek nog ter dege, toen de vraag aan de orde kwam onder wat „Presbytery" Dr Machen ressorteerde, die van New Brunswick of die van Pliiladelphia. Men weet dat de „Presbytery" van New Brunswick zeer modern is en Dr Machen reeds heeft veroordeeld. Ook weet men, dal Dr Machen zelf beweert, en naar recht beweert, dat hij onder bet meer rechtzinnige „Presbytery" van Philadelphia behoort. De „Assembly" besloot nu, dat Dr Machen onder New Brunswick ressorteert. Dus viel de hoop van sommige rechtzinnigen, dal deze „Assembly" de onrechtvaardige actie van de vorige „Assembly" met betrekking tot den zelfstandigen board herroepen zou, in duigen. Officieel en over het algemeen hebben de vrijzinnigen en de ethischen hoogtij gevierd.

Toch waren er teekenen die wezen op verandering en ontwaking. De drie leden van den zellstandigen zendingsboard werden ieder vijf minuten tijd gegeven om hun recht op zitting te verdedigen. Ds Griffiths wees op het feit, dat hij nooit door procedure schuldig was bevonden en dat men hem

2jjn zetel niet dan wederreclifcelijk kon ontnemen, pit woord vond kennelijk bijval. Ongeveer drie honderd van de plm. negen honderd stemmen waren tegen het latei- aangenomen besluit. Dit beteekent niet, dat deze drie honderd allen het opriditen san den zelfstandigen board goedkeurden, maar het beteekent wel, dat er velen zijn, die liet rechts ver krach üag achtten, als iemand om zijn lidmaatschap in den zelfstandigen board, zitting in de „Assembly" werd geweigerd. Misschien zijn de vrijzinnigen voor hun eigen goed wel wat te ver gegaan. Ze gevoelen zich zoo sterk. Ze zitten op het paard en hollen maar door.

Nog één punt moet ik noemen. Ik zeide zooeven, dat de vrijzinnigen en etliischen tezamen hebben gezegevierd. Dit wil niet zeggen, dat vrijzinnigen en etliischen het onder elkander eens zijn. De ethischen hadden ook hun kandidaat voor „moderator" in den persoon van Ds Stewart M. Robinson, redacteur van „Tlie Presbyterian", het orgaan, dat ©enige jaren geleden Dr S. Craig als redacteur verwijderde, omdat hij „Westminster Seminary" voorstond len het gereorganiseerde „Princeton Seminary" bestreed. Het program van actie van deze ethischen omhelsde wat verbetering van dit en wat verandering van dat, en vooral wat meer vertegenwoordiging van de orthodoxen op de verschillende boards, opdat alzoo de consequente actie van Dr Machen en de zijnen gelogenstraft zou worden. Dit was wel een Achitofels raad, een raad die, van uit het coalitie-plan van eüiischen en vrijzinnigen gezien, had moeten, zijn gevolgd. De lijnen werden nu, voor de ethischen, te scherp getrokken. Hiet blijkt nu duidelijker dan ooit te voren, dat men met schipperen niets wint. De mannen van het ja-en-neen hebben eigenlijk de grootste nederlaag geleden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 28 juni 1935

De Reformatie | 8 Pagina's

BRIEF UIT AMERIKA

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 28 juni 1935

De Reformatie | 8 Pagina's

Bladeren