Vrije Universiteitsblad 1953 - pagina 84

over de acties voor vermeerdering van contributies en over de organisatie der Vereniging. Dergelijke mededelingen zullen ook voortaan moeten blijven. Haar omvang kan echter, zonder schade aan de goede zaak te doen, vrij wat worden ingeperkt. Zo wordt ruimte gewonnen voor artikelen van anderen aard. Het ligt in de bedoeling meer te vertellen over wat er dag aan dag aan de Universiteit gaande is. Wij willen de belangrijke gebeurtenissen in haar leven de revue laten passeren. Ook over wat er onder de studenten leeft, zal zo nu en dan iets worden verteld. Vaker dan tot dusver zal gelegenheid worden gezocht om grepen uit de geschiedenis der Universiteit te doen. Ook over haar internationale betrekkingen hopen wij van tijd tot tijd gegevens te kunnen verstrekken. Wij menen dat deze veranderingen in den inhoud van ons blad er toe zullen bijdragen het medeleven

met onze Universiteit te bevorderen en den onderlingen band tussen haar en het volk te versterken. In verband hiermede heeft de Redactie een gewijzigde samenstelling gekregen. De vermelding van haar leden in den kop van het blad betekent niet slechts vlagvertoon. Van elk hunner mag men op zijn tijd artikelen tegemoet zien, van sommigen hunner zelfs regelmatig in ieder nummer. Eindelijk zij nog medegedeeld, dat de Redactie gemeend heeft goed te doen een rubriek te openen voor het beantwoorden van ingekomen vragen. Onze lezers mogen vrijmoedig vragen, betrekking hebbende op de Universiteit, zowel wat betreft haar geschiedenis als haar huidig bestand, inzenden. Zij zullen er in een of anderen vorm bescheid op ontvangen. Wij vertrouwen, dat een en ander het medeleven met het wel en wee van de Universiteit ten goede zal komen. D, N.

V . U . kroniek September is in het universitaire leven altijd een drukke maand. Wel eindigt de vacantie officieel pas wanneer het rectoraat is overgedragen, maar daaraan gaat al heel wat vooraf, dat niet bepaald als 'vacantiebezigheid' kan gelden. Voor velen biedt juist de lange rustpoos de gelegenheid, eens ongestoord te werken. Docenten bereiden zich voor op hun colleges, studenten op hun examens. En behalve die individuele activiteit is er een collectieve, die evenmin wacht op het officiële begin van den cursus. Zo kwamen dit jaar al in de eerste week van September (precies genomen: van de eerste tot de tiende) een aantal hoogleraren aan de zomercursus voor buitenlandse studenten te pas, hetzij om deze te leiden, hetzij om colleges te geven. Deze leergang, die thans voor de derde maal plaatsvond, is aardig op weg een vaste instelling te worden. Terecht! De V.U. is een nationaal-Nederlandse universiteit, maar haar taak blijft niet binnen» de landsgrenzen beperkt. Evenals de kerken, de vakbonden, de jeugdverenigingen enz. zoekt zij contact met buitenlandse geestverwanten. In dit geval speciaal om voorlichting te geven aan jongeren. Voor hen kan de aanraking met het Nederlandse Calvinisme van blijvende betekenis zijn. Jammer is echter, dat het gezelschap te eenzijdig is samengesteld. Nu overheerst het Duitse-contingent. De Duitse studenten zijn blijkbaar minder honkvast dan de Franse en Engelse. Een andere na-oorlogseinstelling, die vanblijvendea aard is gebleken, zijn de jaarlijkse Civitasdagen, dit-

2384

maal gehouden te Oosterbeek, van 2 tot 5 September. Hoogleraren en studenten zijn daar ongedwongen bijeen, terwijl men er doorgaans ook een of meer directetiren en curatoren en enkele oud-studenten kan aantreffen. Voor het onderling contact zijn deze dagen zeer nuttig. Wat dat betreft is er wel heel wat veranderd, sinds de V.U. werd opgericht. Zou ook de eerste generatie van hoogleraren het hebben aangedurfd, in sportcostuum een handbalwedstrijd te spelen tegen (toen overigens nog niet aanwezige) meisjesstudenten ? Men stelle het zich voor! Intussen kreeg, naast sport en scherts, ook de ernst zijn deel, want het onderwerp van de lezingen en discussies was het brandende probleem van de verantwoordelijkheid in de wetenschapsbeoefening. Dat is waarlijk geen kwestie, die alleen atoomgeleerden raakt! Ieder, die wetenschap bedrijft, komt er injee in aanraking, en ook op dit gebied zijn de beginselen, waarvan men uitgaat, van beslissende betekenis. Zo was het universitaire leven al weer druk aan den gang, toen op 16 September de aftredende Rector Magnificus, Prof. G. J. Sizoo, zijn waardigheid overdroeg aan zijn opvolger Prof. Koksma. In zijn overzicht van de lotgevallen der universiteit gedurende den afgelopen cursus kon hij gewagen van een onstuimigen groei. Het eind er van is nog niet te zien. Dat is verheugend, want stilstand is dodend. Maar het brengt ook moeilijkheden mee, die bijna onoplosbaar lijken. De V.U. zal in de komende jaren de trouw en de liefde van haar vrienden meer dan ooit behoeven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen