De Psalmmelodieën en het Rhythmisch Zingen.
III.
Zooals we zagen hebben de voorstellen van deputaten ten doel de Synode een antwoord te doen geven op de volgende vragen:
lo. WELKE melodieën zullen we zingen?
2o. HOE zullen we dat doen?
Advies van deputaten: de Synode bemoeie zich nóch met het een, nóch met het ander.
Vragen we ons thans af, of opvolging van dit advies ons in gezond-reformatorischen zin verder zou brengen of niet. Of op zijn ininst de mogelijkheid zou 'bieden om verder te komen.
Daarbij doen wij geloof ik goed, om de twee conclusies streng gescheiden te houden.
En dan bekijken w© de 'laatste het eerst.
Die heeït betrekking op het „rhythme", en dan dit woord genomen in een zin waaraan we in dit verband nu eenmaal gewend zijn, dus met die beleekenis, die heel nauw aansluit bij de begrippen „maat en maatverdeeling". Populair, maar onjuist gezegd, gaat 't bij de laatste vraag over „het zingen op heel© ©n halve noten."
't Schijnt ons toe, dat het advies betreffend© het rhythme zeer gelukkig genoemd mag wo'iden.
Het gelukkige daarin ligt o.i. hierin, dat:
lo. niet het verbod om rhythmisch te zingen aan de kerken wordt opgelegd, maar 'integendeel de vrijheid daartoe speciaal genoemd wordt.
2o. niet een bepaalde rhythmeering wordt ingevoerd, zelfs niet wordt aanbevolen, zoodat ook in de keuze van het rhythme d© kerken nog geheel vrij zijn.
Nu moet men niet zeggen, dat Arnhem dus nul op ' t request krijgt.
De kerk van Arnhem verzocht aan de Synode „te willen bevorderen het rhythmisch zingen van onz© psalmen in de kerken."
Inderdaad meenen wij dat d© Synod© door zich uit te spreken op de wijze als door deputaten voorgesteld, in de goede richting voor het kerkgezang werkzaam is.
Blijkens de argumentatie heeft „deze gansche zaak te weinig de volle belangstelling van onze kerken, en zijn de meeningen over het al of niet gewenschte van den rhythmischen zang zeer gedeeld." (We zouden eraan toe kunnen voegen: óók over dat rhythme zelf").
De deputaten zijn van oordeel, dat de kw©sti©s behandeld moeten worden op niet-liturgisch, maar meer speciaal op muzikaal terrein. Daarin hebben zij zeker gelijk.
In geenerlei opzicht doen we de Synode te kort, als we beweren dat ©en vergadering van predikanten en ouderlingen niet het meest bevoegde colleg© is om vragen van muzikalen aard op te lossen.
Verkeerd conservatisme — waartoe onkunde licht kan leiden — zou zeer gemakkelijk de overwinning kunnen behalen in den vorm van ©en voorschrift om „geen nieuwigheden in t© voeren" (zelfs al zou dat terugkeer tot het oiude beteakenen).
Zelfs afgezien van hindende voorschriften, zou een advies om ons met rhythmisch zingen voorloopig maar niet in te laten, remmend werken op het initiatief zooals ^ttoch hier en daar genomen werd.
Wat zouden al onze pogingen baten, als de zaak toch officieel voor jaren van de baan geschoven werd?
Daarom juichen we het van harte toe, dat een uitspraak van de Synode in den voorgestelden vorm den rhythmischen zang niet v a n de haan schuift. Hoogstens op de lange baan. Maar dat is dan niet de schuld in de eerste plaats van de Synode.
Als de Synode de kerken vrij laat, dan heeft zij de bevordering van den rhythmischen zang mogelijk gemaakt niet alleen, maar tot plicht gesteld voor die gemeenten die het belang van dïen zang inzien voor den eeredienst.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 januari 1930
De Reformatie | 8 Pagina's
![De Psalmmelodieën en het Rhythmisch Zingen.](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/de-reformatie/reguliere-editie/1930/01/24/1-thumbnail.jpg)