GeheugenvandeVU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van GeheugenvandeVU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van GeheugenvandeVU.

Bekijk het origineel

INGEZONDEN STUKKEN.

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

INGEZONDEN STUKKEN.

6 minuten leestijd

{Buiten verantwoordelijkheid van de Redactie).

Geachte Redactie!

In de Heraut van 26 Mei j.l. geeft de Redactie, op verzoek van Dr. Esser, haar oordeel te kennen omtrent het besluit, door de classis Gouda genomen in zake de afvaardiging door de kerk van Bergambacht van Ds. Visser, die emeritus predikant van Leeuwarden zijnde, in genoemde kerk voor een bepaalden tijd den Dienst des Woords zal waarnemen. De Redactie meent, datj de classis, door te weigeren aan Ds, V, keurstem te geven, gehandeld heeft in strijd met de beginselen van het Gereformeerde Kerkrecht.

Nu niemand dit geval nader in uw blad besproken heeft, achten wij het onzen plicht, het oordeel der classis nader uiteen te zetten, ten einde daardoor aan te toonen, dat dit oordeel niet maar lichtvaardig genomen is.

. De classis heeft zich bij haar besluit gesteld op het standpunt, dat ons de Kerkenorde aangeeft. In art. 41 wordt zoo duidelijk mogelijk gezegd: „De classicale vergaderingen zullen bestaan uit genabuurde kerken, dewelke elk een dienaar en een ouderling, ter plaatse en tijd bij hen in het scheiden voor elke vergadering goedgevonden, daarhenen met behoorlijke credentie afvaardigen zullen." Waar hier gesproken wordt van een Dienaar, wordt toch niet bedoeld, een zeker Dienaar, wie dan ook, maar een der Dienaren, die door wettige beroeping aan die kerk is verbonden geworden. Heeft dus een kerk niet meer dan één Dienaar, dan is deze als vanzelre

daartoe aangewezen. Heeft zij geen eigen Dienaar, dan wordt diens plaats ingenomen door een ouderling, zoodat alsdan twee ouderlingen de plaatselijke kerk ter classicale vergadering vertegenwoordigen. Zoo geschiedt het dan ook steeds en overal in onze Gereformeerde kerken.

Een enkele maal komt het voor, dat de Dienaar des Woords door omstandigheden verhinderd is, maar dan is het toch regel, dat de Voorzitter der vergadering bij de afgevaardigden dier kerk naarstiglijk verneemt naar de redenen, waardoor de Dienaar is verhinderd geworden, om daarna door de vergadering te laten uit­ L maken, of die redenen wettig zijn. Ook komt meermalen voor, dat broeders ouderlingen verhinderd zijn, en in hun plaats een diaken afgevaardigd wordt, maar steeds wordt toch, de W redenen gehoord, aan de vergadering de vraag voorgelegd, of den diaken in dit geval keurstem zal worden verleend.

Volgens het oordeel der Redactie wordt dan Bu gehandeld in strijd met de beginselen van het Gereformeerde kerkrecht, want volgens deze zou een cUsis niet te beoordeelen hebben de afvaardiging door de plaatselijke kerken, en veel minder nog goedkeuring hebben te geven tot het verleenen van keurstem aan degenen, die afgevaardigd zijn door de plaatselijke kerken in afwijking van het bepaalde in art. 51.

Als voorbeeld, tot bevestiging harer meening, wordt door de Redactie aangehaald de afvaar­ e diging door de Overijselsche Synode in 1618 G van twee personen naar de Dordsche synode, die daar met keurstem hebben gezeten, en toch geen ouderling of predikant waren. De acta der Nationale Synode in de uitgave van Donner P geven echter op pag. 8 aan, dat door de Prov. Synode van 0/erijsel zijn afgevaardigd zes personen, en wel vier predikanten en twee ouderlingen. Wellicht is dan deze opgave foutief, doch naar deze opgave vervalt ook het ééne voorbeeld, dat tot bevestiging van de meening der Redactie wordt aangevoerd.

Naar het ons echter voorkomt en velen met ons, zou het inslaan van den weg, dooi U als Redactie aangewezen, gevaarlijk kunnen worden voor onze kerken. Door, met terzijdestelling van hetgeen de Kerkenorde voorschrijft, zich te be­ o roepen op de beginselen van het Gereformeerd F kerkrecht, om daardoor een niet noodzakelijke afwijking te rechtvaardigen, brengt men een element in het kerkelijk leven, dat tot veel twist en tot groote verwarring kan leiden. Is dan ook niet de Kerkenorde naar de beginselen van Y het Gereformeerde kerkrecht? Eischen die be ginselen, dat een plaatselijke kerk zóó vrij is in hare afvaardiging, dat elk lid der gemeente daartoe kan worden aangewezen, laat dan art. 41 in den zin worden gewijzigd. Doch zoolang z dit art. aangeeft, dat een dienaar en een ouderling moeten worden afgevaardigd, heeft onzes inziens elke kerk zich daaraan te houden, want anders verliest de Kerkenorde hare vastigheid als accoord van kerkelijke samenleving. Wie moet ook in een gegeven oogenblik uitmaken, wat de beginselen, van het Gereformeerd kerk recht eischen?

Staande nu op het standpunt, dat de Kerken orde ons aangeeft, is Ds. V. niet verbonden aan de kerk van Bergambacht door wettige be roeping en bevestiging in het ambt. Hij blijft emerituspredikant van Leeuwarden, al neemt t hij voor een bepaalden tijd den Dienst des Woords waar te Bergambacht, en geheel het e herderlijk werk. Juist om hem niet los te maken van Leeuwarden, is hij door de kerk van Bergambacht ook niet beroepen als haar Dienaar, en alzoo ook niet als zoodanig bevestigd. Daarom kon wel de kerk van Leeuwarden br. V. afvaardigen naar de classis, waaronder zij ressorteert, maar de kerk van Bergambacht kan dit niet. Komen twee kerken met elkander overeen, om te zamen een Dienaar des Woords te beroepen, welnu, dan hebben ook beide kerken recht hem af te vaardigen naar de ker kelijke vergaderingen, maar dan is hij ook door wettige beroeping aan beide verbonden. Dit is hier ook niet het geval.

Daarom meende de classis het veiligst te gaan door zich te houden aan de Kerkenorde, en heeft dan ook haar besluit met bijna algemeene stemmen genomen. De kerk van Berg ambacht kan als gewoonlijk door twee ouderlingen zich laten vertegenwoordigen, eii aan Ds. V. is gedurende den tijd, dat de kerk van Leeuwarden hem afstaat aan de kerk van B., zitting verleend met adnseerende stem. Het gaat in de^e volstrekt niet tegen den persoon van Ds. V.; integendeel, de classis heeft het bij herhaling uitgesproken, dat zij zich verblijdt in de hulp aan de kerk van B. verleend, en evenzeer, dat zij profiteeren kan van de kennis en ervaring van Ds. V, Doch zij meende, wat het verleenen van keurstem betreft, zich te moeten houden aan de kerk'enorde, omdat een afwijking daarvan niet noodzakelijk was, tot tijd en wijle dat de yerhouding, waarin eenleeraar, die hulpdienst verricht in een andere kerk, staat tot die kerk, nader is geregeld. Dat dit noodig is, bewijst dit geval duidelijk. Wij meenden, geachte Redactie, dit in het midden te moeten brengen ter rechtvaardiging van het besluit der classis. Dank voor de opname.

Met broederlijke groeten, Uw Brs. in Dr.

A. VAN DIJK.

J. J. STEINHART.

Oudewater, ï; , 1 ' 10 Juni IQ07, Schoonhoven,

[Uit de Classis Gouda gewerden ons nog meer verdedigingen van het door ons gewraakt besluit. We meenen te kunnen volstaan met alleen dit schrijven op te nemen. RED ]

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 16 juni 1907

De Heraut | 4 Pagina's

INGEZONDEN STUKKEN.

Bekijk de hele uitgave van zondag 16 juni 1907

De Heraut | 4 Pagina's

PDF Bekijken