GeheugenvandeVU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van GeheugenvandeVU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van GeheugenvandeVU.

Bekijk het origineel

Buitenland.

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Buitenland.

7 minuten leestijd

Engeland. De , , Continuaticn mittee" der Edinburgher.Ëen Zendingstijdscbrift.

De groote zendingsconferentie die te Edinburgh gehouden werd, werkt krachtig na. Wel is men critiek op sommige daar verhandelde zaken gaan uitoefenen, maat het blijkt toch dat de zaak der zending door deze conferentie krachtig werd bevorderd. In de eerste plaats komt dit aan den dag door het vormen van een internationaal comité, dat „Continuation committee" genoemd is, waarin de voornaamste zendingsvereenigingen van de Oude en de Nieuwe wereld vertegenwoordigd zijn. Dit comité, uit 30 leden bestaande, vergaderde verleden zomer bijna geheel voltallig op het slot Auckland van den Engelschen bisschop van Durham, en deed toen de eerste schrede tot uitvoering van de Edinburgber besluiten door de instelling van elf sub-comites.

De tweede vrucht van de conferentie is de uitgave van een internationaal tijdschrift, dat als orgaan van het „Continuation Committee" een vereenigingsband vormen wil tusschen alle Protestantsche missies in de geheele wereld. In bet begin van dit jaar verscheen het eerste nummer van The International Review of Missions, driemaandelijkscb tijdschrift, uitgegeven volgens opdracht van het „Continuation Committee" door Ds. J. M. Oldham, Edinburgh, Princesstreet I00.

Volgens bet program van den redacteur zullen in dit tijdschrift de mannen die het meest van de zending op de hoogte zijn, aan het woord komen, om volgens een vast plan het geheele strijdleger van de „Evangelican Mission" te doen optrekken. Er zullen daarin artikelen verschijnen over: Evangelisatie der wereld, Zendingskerken, Zendingsscbolen, de zendingsboodschap tegenover de niet Christelijke religiën, het zendingsleven in de moederkerken, enz. De redactie stelt zich daarbij op den grondslag der Apostolische geloofsbelijdenis als de gemeenschappelijke basis van alle zendingskerken; zij wil echter ook afwijkende meeningen aan bet woord laten komen. Het komt ons voor, dat deze grondslag te breed genomen is; immers ook de Roomsche en de Grieksche kerken staan op den grondslag der 12 artikelen en toch bedoelde^de Ediuburghsche conferentie geen saamwerking met Roomschen en Griekschorthodoxen in zake de zending.

Toch zal datgene wat mede de uitgave van bet driemaandelijkscb tijdschrift bedoelt, de bevordering van grondige bestudeering der zendingsgeschiedenis, om alzoo bouwsteenen te leveren voor zendingswetenscbap, wel bereikt worden, evenals de zendelingen die reeds op het zendingsveld arbeiden, daaruit voorlichting ontvangen bij de oplossing van dikwijls zoo moeilijke zendingsvraagstukken.

Het eerste nummer van het tijdschrift bevat in de eerste plaats een artikel van den Engelschen gezant J. Bryce te Washington, welke in zijn „reisindrukken" mededeelt, dat op grond van eigen aanschouwing hij tot de overtuiging kwam, dat de langzame voortgang der zending alleen toe te schrijven is aan den verlammenden invloed die uitgeoefend wordt door den onchristelijken wandel der blanke veroveraars, landverhuizers, enz. Missionsinspectoi J. Warneck beschrijft uit het voorbeeld van de zending onder de Battaks, boe een zendingskerk van lieverlede geboren wordt. De zendeling onder de Mahomedanen Gairdner vergelijkt de levenskracht van bet Christendom met die van het Mahomedanisme; de Japannees Dr. Harada, directeur van de Doschischa-hoogeschool, leidt ons naar Japan, een ander schrijver naar China, mej. A. de Selincourt geeft een overzicht van de zending onder de vrouwen in het Oosten, terwijl de directeur der Engelsche Society of Friends een blik geeft op den arbeid, die in de zendende kerk geschiedt door de opleiding tot zendeling. Het merkwaardigst is bet artikel van Dr. John Mott, voorzitter van bet Continuation Committee, waarin hij betoogt dat dit lichaam, in overeenstemming met de idealen die de Edinburgber conferentie nastreefde, tracht: i. m de geheele Christenheid tot bewustzijn van haar n zendingsplicht tegenover de niet-Chiistelijke wereld te brengen, 2. bet groote werk der g wereldzending volgens de regelen der Staatsmanskunst te brengen tot bereiking van zijn R oel, en 3. op de in Edinburgh aangevangen beweging tot coöperatie en vereeniging op B endingsgebied altijd nadruk te leggen. De g eriode van versplintering der krachten moet b phouden. Het beste middel om nader tot v lkander te komen, is arbeidsgemeenschap.

Wij zullen ons verbeugen, wanneer bet daartoe omt, en mits men maar één klip ontzeilt, amelijk, dat de verschillen die de kerken als nstituten verdeelen, niet als onwezenlijk bechouwd worden.

Het slot van bet nummer wordt gevormd oor een overzicht van de altijd rijker worende Zendingslitteratuur van den tegenwoorigen tijd. Wij vinden daarin niet alleen een rondige bepreking van Duitsche en Engelsche eschriften over de Zending, maar ook van beangrijke artikelen in Zendingstijdschriften, beevens een korte systematisch samengestelde ijst der in 1911 verschenen geschriften over de ending, welke 277 nummers bevat en geen anspraak maakt op volledigheid. Niemand die de Zending van den tegenoordigen tijd tot een onderwerp zijner studie aken wil, kan dit tijdschrift missen.

Japan. Hoop en vrees inzake de ending.

Volgens de officieele lijst van „Protestantsche issies" werken er in Japan 52 zendingsgenootchappen, maar hieronder zijn ook Mormonen n andere meer of minder gewenschte gemeenchappen begrepen. Men beweert dat in Japan ngeveer twaalfhonderd zendelingen arbeiden, ier groote meerderheid uit Acaerika gezonen is, en waarvan de meesten zich in de roote steden vestigden. Ia China heeft de ending zich voornamelijk gewend tot{de armere tanden; in Japan daarentegen beeft men geracht de hoogere klassen te bereiken, en dat s niet zonder succes geschied. De zendelingen n Japan nderwijs. wijden zich daarom, ook aan het onderwijs.

De predikant Loomis van Yokohama, die ldaar voor het Amerikaansche Bijbelgenootschap erkt, verklaart, dat toen hij in 1872 in Japan wam, hij bij openbare aankondiging overal op e hoeken van de straten zag, dat ieder hristen met den dood zou worden gestraft. r waren toen slechts twaalf belijders van den hristus in het land. Nu schat hij het aantal eloovigen op 80, 000, waarvan 7000 verleden aar werden gewonnen. Twaalf leden van het apansche parlement zijn Christenen, terwijl nderscheidene Christenen booge ambten beleeden. De heer Loomis meent, dat de tegen­ K r k g d a D la v k F te z woordige stand van zaken wel hoop geeft voor de toekomst.

Maar aan de andere zijde verluidt, dat aan bet werk der zending in enkele deelen van bet land veel afbreuk wordt gedaan, wijl de zendelingen doen aan de z.g. „Hoogere Critiek", terwijl van enkele op den voorgrond tredende arbeiders moet getuigd worden, dat zij gevoelens koesteren en uitspreken, die men niet voor rechtzinnig houden kan. Het is natuurlijk niet bevorderlijk voor den voortgang van het werk, wanneer de Japanneezen gaan bemerken, dat onder den naam van Christelijk, niteenloopende leeringen worden 'verkondigd, leeringen die soms lijnrecht tegenover elkander staan. Zij kunnen geen anderen indruk ontvangen, dan dat de eene zendeling arbreekt, wat de ander opbouwt.

Daarbij komt, dat er in legeeringskringen zich een stroomicg openbaart welke het Chris» tendom beslist vijandig gesind is. Hetanarchis» me openbaart zich ook in Japan, en dit wordt toegeschreven aan den invloed van bet Christendom. De regeering werd er daarom op bedacht, om een religieusen geest onder het opkomend geslacht aan te kweeken. Schoolkinderen worden nu in de heiligdommen der onderscheidene plaatsen gebracht om hen te brengen tot de vereering der voorouders, en het schijnt dat bet animisme weder gaat herleven. Tot biertoe had de regeering de ongodisterij vrij spel gelaten, nu gaat zij het vereeren van voorouders bevorderen, in de gedachte op die manier het gezag te sterken. En wanneer daartegenover staat, dat de zendelingen niet één lijn trekken, dan is het te verstaan dat zij die het goede voor Japan zoeken, met zorg voor de toekomst vervuld zijn.

Nog is er een factor, die in Japan als in zoo menig ander land belemmerend werkt. Het is het feit, dat zoo menig naam-Christen zich in Japan vestigt. De predikant Findlay die van uit Schotland een reis naar Japan maakt, schreef dezer dagen: „In Jokobama evenals in Kobe en andere havens in het Oosten bestaat een Uniekerk, die door een Amerikaansch Comité gesteund wordt. Deze kerken zijn ten bate van de Engelsch sprekende measchen die in Japan verblijf houden; zij waren menigeen tot zegen. Maar jammer genoeg bezoeken de meeste Engelschen die in die steden wonen, de kerk niet, zij gebruiken den Zondag voor spel en vermaak. Hetgeen men hoort van het leven en sterven van jongelieden, die uit het vaderland naar het Oosten komen om daar een plaats in te nemen, is onuitsprekelijk treurig." Doch hierover heeft men niet alleen in Japan te klagen. Het onchristelijk gedrag van vele Europeanen, die de Heidenen voor Christenen houden, is een van de grootste struikelblokken voor de Zending.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 3 maart 1912

De Heraut | 4 Pagina's

Buitenland.

Bekijk de hele uitgave van zondag 3 maart 1912

De Heraut | 4 Pagina's

PDF Bekijken