In de schaduwe des doods - pagina 253
ISHIJBEHOUDEN?233voor hun eeuwige behoudenis; zoo we, weenende op hun graf, geen bekommering over hun zielezaligheid door het fel bewogen hart voelen vlijmen. "Wees daarom niet angstvallig noch zwartgallig, en zoo ge uit uw omgang van vroeger en door uw verkeer in gezo ...
In de schaduwe des doods - pagina 254
234ISzekerheidbehoort, enkiemtEndedatvoorbij,geloofHIJBEHOUUENtot?de natuur zelve van het uit het geloof zelf op-daarom alleenin het verbrijzeld hart.men eenmaal in deze stroomen ...
In de schaduwe des doods - pagina 255
:ISHIJ235BEHOUDEN?opgeschrikt, zich plotseling herinnert, dat ook haar man, haar kind een ziel voor eeuwig te verliezen heeft, en nuwaant de schade van vroeger door een dringend woord te kunnen inhalen. En dit nu baat meestal niets. Omdat ze er de kunst n ...
In de schaduwe des doods - pagina 256
:236TSHIJBEHOUDEN?//Tusschen u en ons is een diepe klove, zoodat wie over wilde komen, niet zou kunnen."Maar, en hier dient nadruk op gelegd, ge moogt evenmin zeggen „Hij is verloren," want ook dat weet ge niet. Toen Calvijn hoorde van den fanatiek ...
In de schaduwe des doods - pagina 257
ISHIJBEHOUDEN?237verraden. Petrus Hem verloochend. Enkel Johannes Alleen een paar vrouwen volhet kruis gezien. hardden in haar liefde. En terwijl alle deze kinderen Gods sidderen en beven en zondigen, is het die moordenaar aan het kruis, voor wien Jezus de deur ...
In de schaduwe des doods - pagina 258
XLII.„fefijleenUoemdes oeWs."EEN BLOEM DES De dagen gelijk eeneVELDS.des menschen zijn als het gras; bloem des velds, alzoo bloeit hij. Ps. 103:15.warme sympathie voor de wereld der bloemen geen uitvinding van ons eigen hart. God zelf schiep ...
In de schaduwe des doods - pagina 259
EEN BLOEM DES VELUS.239Vooral in het Oosten, waar het God beliefde de Schrift is die veldbloem zoo ongelooflijk ijl en vluchtig. Als door een wondergroei schiet ze bij het warme klimaat snel uit den vruchtbaren bodem temidden Opeens ziet ge een veld, dat der grasscheutkens uit. gist ...
In de schaduwe des doods - pagina 260
340EEN BLOEM DES VELDS.jonge leven was nog zoo weinig stain, zoo bloem. Nog geen bloem op hoogen stengel, maar een veldbloem in het gras verscholen en even zijn kleurig kopje boven dat gras uitstekend. En nu Indatwasnogkwamkleine,alles ...
In de schaduwe des doods - pagina 261
241EEN BLOEM DES VELDS.Dat het zieleleven was hier alles even raadselachtig. kindeke kon nog zoo weinig doen. Alles wat er gedaan werd in en aan dat schuilend zieleleven, dat deed God. Dat kindeke was om zijn jaren nog zoo volkomen lijdelijk, en een genadewerk kon er nog alleen van ...
In de schaduwe des doods - pagina 262
EEN BLOEM DES VELDS.242een Johannes als kleine knaapkens waren weggestorven, dan zou de wereld nooit van verre vermoed hebben, wat er in hen wegstierf. Maar God zou het hebben gezien, en gewaakt hebben, dat ook bij hun heengaan niets teloor ging wat eeuwige waardij bezat. En daarom ...