I. Naar aanleiding van het onderwijs-debat in de Kamer. - pagina 16

16 de heer Groen van Prinsterer gezegd heeft, geen aalmoes vragen. Ik vraag restitutie. Restitutie is de benaming die men gebruikt als men recht vraagt, subsidie als men eene aalmoes zoekt af te troggelen. Daarom restitutie, in denzelfden zin waarin dië' reeds feitelijk bestaat, bijv. te Amsterdam, waar het gemeentebestuur restitutie aan het Israëlistische gasthuis geeft voor de kosten die aan de stad bespaard worden, doordien de Israëlitische gemeente voor een eigen gasthuis zorgt. Nog onlangs heeft de heer de Mol Moncourt in den gemeenteraad van Groningen met cijfers gelijk

te

aangetoond, dat particulieren aldaar door stichting van bijzondei'e scholen aan den gemeenteraad eene som van ƒ 400,000 hebben uitgehaald, kosten, die de gemeente zelve zou hebben moeten dragen, bijaldien het particulier initiatief zich niet zoo krachtig had geopenbaard. Datzelfde nu geldt van alle onze groote gemeenten. En daarom vraag ik, dat elke gemeeute beginne met ruimschoots te voorzien in de behoeften van hare openbare school-accomodation (ik gebruik dit vreemde woord, omdat het volledig uitdrukt wat ik bedoel), maar dat zij daarna vrage, voor hoeveel kinderen zou bovendien nog te zorgen zijn, indien het bijzonder onderwijs niet in hunne behoefte voorzag, en dan de gelden die dit zou vorderen, pondpondsgewijze beschikbaar stelle voor hen die een deel dezer lasten van de schouders van het gemeentebestuur namen door hun particulier initiatief. En eindelijk 4o. uitloving van eene vaste premie, uit te keeren aan ieder onderwijzer die een candidaat heeft opgeleid, door wien met goed gevolg het hulp- of het hoofdonderwijzers- examen wordt afgelegd.

Er

is broodsgebrek aan onderwijzend personeel, en uit dien hoofde behoort de Staat elke poging aan te moedigen die strekt om het beschikbaar onderwijzerspersoneel te vergrooten. Hierbij laat ik het. Dit zijn nu zeer scherp gepreciseerde eischen, geen nevelen, maar heldere waterdroppelen, die men slechts heeft zamen te voegen, en zie, de beek vliet. III. En hiermede kom ik ten slotte tot mijn laatste vraag: Is er winste te hopen van eene overmaat van ministeriele dubbelzinnigheid ? Daarbij allereerst een woord van dank en hulde aan dezen Minister. Vergelijk ik toch wat thans in de Troonrede werd toegegezegd, met hetgeen vroegere Ministers hier achtereenvolgens verklaarden, dan is er metterdaad oorzaak tot tevredenheid. Klopt men bij dezen Minister aan, da8 heet het niet meer gelijk bij Thorbecke: »wil morgen terugkomen!" of als bij Fock: «de luiken gesloten, en geen gehoor hoe men ook luide", of als bij Geertsema: »de klepel uit de bel genomen, om burengerucht te voorkomen" neen', maar dan wordt u beleefdelijk opengedaan, men laat u binnen en wijst u de antichambre. Wel wordt ge verzocht in die antichambre nog een poos te wachten, omdat de professoren nog binnen zijn, maar, zijn die eens geholpen en is de wet op het hooger onderwijs gereed, dan, ja dan zal men u ook aandienen. Een woord van dank ook daarvoor dat de Minister onze partij heeft genomen tegenover de Eerste Kamer. Dat collegie had in ;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen