I. Naar aanleiding van het onderwijs-debat in de Kamer. - pagina 35

Het rechtsomkeert der Liberalen

in

de Schoolkwestie.

Het Liberalisme- beeft nog altijd geen wortel in het hart van ons volk geschoten. Dit verdriet den Apostelen dezer leer, en ze misbruiken daarom het kiesrecht der bezittende klasse om door een vermomde Staatskerk (want dat is onze tegenwoordige volksschool) het opkomend geslacht te stempelen met hun geestesmerk. Indien » Clericaal" de min eervolle naam is voor een iegelijk die, direct of indirect, door dwang aoderen in wil prenten wat 't zij hem waarheid dunkt en dies in zijn oog de waarheid is, dan zijn de drijvers onzer openbare volksschool metterdaad de onverbeter.

Clericalen. Clericaal komt van Clerus af en » Clerus" noemde men de klasse der geestelijken, die beweerden dat zij alleen het wisten en aan de rest niet anders overschoot dan van hen te leeren hoe het was. En nu, lieten onze Liberalen zich niet gelijke hooghartige indeeling van de natie in een Clerusstand, die het wist, en een leekenstand, die geen recht van meespreken had, ten laste komen? lijkste

Ze spreken Hollandsch en gebruikten daarom geen Latijnschen term, maar wat is hun udenkend deel der natie" anders dan een clerus redivivus, een weer in het leven geroepen club van gepriviligieerde deskundigen, die op al wat hun dogmatiek niet blindelings naspreekt, uit de hoogte neerzien. Wie eertijds anders dorst denken dan de clerus dacht, schold men een ketter. Deze nieuw-módische clerus heeft het brandmerk uitgedacht van lichtschuwen domper en confessioneelen duisterling, kweeker van sectehaat en onverdraagzaamheid, eerizijdige, bekrompen mensch; scheldwoorden gemeenlijk u uit geen andere oorzaak naar het hoofd geworpen, dan omdat ge u veroorlooft een eigen opinie te hebben, de zon niet aanbidt die opgaat, en onderwerping van consciëntie en denken weigert aan de partij-tyrannie der liberalistische orthodoxie.

Te erger Clericalisme

schuilt hierin, wijl

ren, gelyk eertijds de Christelijke

Kerk

in

ook deze geestelijke heeden tijd harer afdwaling,

den Staat aan zich onderwerpen willen; eischeu dat de Staat het orgaan zal worden, om hun geloofsleer aan het volk op te dringen anderen op indirecte wijs de vrije uiting der consciëntie bej

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen