I. Naar aanleiding van het onderwijs-debat in de Kamer. - pagina 31

31

Den beste bedervend! allicht de

Kappeyue,

schranderste kop, verlokt tot het apostolaat

der ergerlijkste dwingelandij Dit schijnbare raadsel lost zich op, indien men let op d,e drijfkracht, het verleidelijk karakter en de schijnwaarheidy^m het stelsel der Revolutie. Over elk dezer drie een vluchtige opmerking. De divina comoedia speelt slechts in het leven der dóórden1. kende, alomvattende geesten. De lagere naturen wagen geen tocht .naar il Inferno. Er wordt denkkracht, moed en geestesadel geeischt om streng logisch, onverbiddelijk consequent te zijn. Duizenden bij duizen-den spinnen aan den draad der Revolutie, zonder ooit haar ergelijke natuur in het oog te vatten, vaak met bet oprechtst protest tegen haar gruwelijk wezen op de lippen. Dat zyn de geesten van lagere orde! Een stelsel als dat der Revolutie is hun te groot, te kolossaal. Één der zuilengangen, een drietal kameren, hoogstens een enkele verdieping doorloopen ze maar die eindelooze zalen, die altijd kronkelende trappen, die duizelende hoogten, die donkere keldergangen daar durven ze niet aan. Nauwlijks vermoeden ze, wat klein onmerkbaar stukske, 'tgeen ze zagen, vormt in het groot geheel!

—

,

Niet alzoo een

man

als

Kappeyne!

geest geen rust eer het geheel doorkruist, het al ompeillood gevat, de laatste consequentie genoten en zijn zoekend komen is tot de diepte der zee. Een geest als de zijne, die geen vreeze kent, van schrik niet kracht weet, voor niets terugdeinst, mint de onwederstaanbare drijf waarmee een denkbeeld, zoo machtig als de Caesaristische Staatsidée zijn adepten voortstuwt tot het uiterste van volksoverheersching en door niets beperkte tyrannie. De adelaar was in het keizerlijk Rome, was voor Caesar Napoleon, dier Staatsalmacht. is nog voor Europa's keizerrijken het symbool Rusland, èn Oostenrijk, èn Duitschland kozen den adelaar in

Voor

zijn

Èn

hun blazoen. Natuurlijk! Of is niet de adelaarsblik, die alle gangen des lichts doovgluurt, het strenge beeld der ijzeren, niets ontziende consequentie? 2. Te lichter kon dit een uitnemende als Kappeyne verlokken, stelsel der Staatsalmacht misleidend aantrekkelijk is. het wijl

Het draagt een

verleidelijk

karakter. ^

Niet het vertrappen, maar het zegenen der volken is bij die Staatsalmacht doel. De volken klagen, de natiën verkwijnen, traag is heur ontwikkeling, flets heur bloei! Wat, indien een sterke hand die natiën tot het goede dwingen, des noods met geweld in de baan van ontwikkeling en volksgeluk drijven kon! Indien ijzeren wilskracht, door den arm van den Staat gesteund, de booze geesten binden kon, die den volkszin bederven, -Vvegnemen het struikelblok, dat het voortschrijden met vasten tred belemmert, moest het, ten spijt van de machten der duisternis, de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen