I. Naar aanleiding van het onderwijs-debat in de Kamer. - pagina 27

27 heen stuurde,

en door zedelijk prestige de

numerieke meerderheid

brak. In

stee- daarvan sloot het Ministerie van meet af het vizier en maakte, achter zijn schild teruggetrokken, zijn eigen gestalte halverwege onzichtbaar. Zóo kan men administreeren, maar regeeren niet.

De tijd der halfslachtigheden en der evenaarspolitiek is voorbij. Slechts door toevallige omstandigheden kan het gebeuren, dat men een pogenblik den indruk ontvangt, alsof de strijd der beginselen gestaakt ware. Maar wie niet willens blind is voor de worsteling der geesten, die op elk levensterrein is aangebonden, weet, dat wat men vreesachtig en laatdunkend als uiterste richtingen zoekt te brandmerken, de richtingen zijn, waarin de geesten zich al meer deelen en tusschen wie het pleit moet worden beslecht. Daarvoor de oogen te sluiten en zich, misleid door de fusie der partijen, terug te droomen naar. de dagen van vijftig, toen de beginselen nog niet met den scherpen kant der wig in de voegen van het maatschappelijk gebouw waren gedrongen, verraadt gebrek aan doorzicht en volslagen gemis aan politieken ernst. Vooral tegenover een lichaam als de Eerste Kamer, die nooit een zedelijken wortel in ons nationale leven sloeg, kon een Kabinet, dat zich tot de politieke hoogte van onzen tijd wist te verheffen, krachtig en onverwinlijk staan. Door een politiek van het juiste midden te volgen, geeft men juist aan zulk een verouderd Staatslichaam een beteekenis en veerkracht, die het in eigen boezem mist, en door zgn vitium origines nooit in ons politiek leven bezat.

De

vlieg die des Apotlielcers zalf stinkende

maakt.

het jongste Kamerdebat zijn, op de beden kelijkste wijze, de gedachten uit veler hart openbaar geworden. Er is in de Staten-Generaal van » Verdrukking" gesproken, niet om ze te brandmerken, tegen te staan, onmogelijk te maken, maar in goedkeurenden, althans onvermijdelijken, ten deele aanbevelenBij

den

zin.

het Heerscherswoord, dat een man in ons vrjje Liberale partij! in de banier der *I)an moeten de minderheden maar onderdrukt worden!" aldus werd het ongelooflijk besluit geformuleerd. Die zoo sprak was een man, meester over zijn taal als weinigen, wien nooit een woord, laat staan zulk een woord bij vergissing ontvalt; de schrik der gladiatoren, by wien elke spierbeweging van het woord berelcend is, die niets zegt of hij wil het gezegd hebben, en om het te zeggen nooit een woord ongebruikt laat dat beter dan het gebruikte zgn gedachte vertolken zou. Leg dus vrij de beide termen op de goudschaal. Bruto en netto gewicht is bij zulk een spreker één. » Verdrukking'''

is

Holland schrijven durft

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen