Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Uit de Pers.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Uit de Pers.

6 minuten leestijd

In de Amsterdamsche X«; -y5Joi/^ resumeert Ds, Van Schelven den stand der quaestie in zake de Ojilciding in dezer voege

Reeds meermalen wezen wij er op, dat de zaak der opleiding vair Bedienaren des Woords door de laatste te Dordt gehouden Generale Synode geen enkelen stap voorwaarts is gebraciit.

Wij hebben dit niet te wijten, gelijk men hier en daar verkeerdelijk heeft gemeend, aan de leden der Synode, alsof het hun aan bekwaamheid zou hebben geschort; zoover wij hebben kunnen nagaan, heeft ook niemand dit beweerd.

De toen aangegeven oorzaken herhalen wij niet; de resolutie der Synode zelve verspreidt dienaangaande in voldoende mate licht; wij hadden slechts te omschrijven wat door haar was verklaard.

Het IS dus gebleven bij wat reeds vroeger was verklaard, dat de kerken zelve eene inrichting rajeten hebben voor de opleiding harer dienaren, althans wat de Godgeleerde vorming betreft.

De Synode heeft dat opnieuw uitgesproken, niet wijl zij zich gebonden rekende door eenig beding; er was toch geen beding meer; door over en weer in 1892 dezelfde verklaring af te leggen waren alle kerken op een gemeenschappelijk standpunt gaan staan; van het voortduren dier overtuiging gaf de Synode blijk door het herhalen van wat in 1892 uitgesproken wis Daarop mag niet afgedongen worden; en er mag bijgevoegd, dat de kerken die uitspraak der Synode hebben bevestigd; van niet ééne kerk is ons althans bekend, dat zij de verklaring zou hebben afgelegd, dat deze overtuiging veroordeeld wordt door Gods Woord; door dus niet, gelijk het toch anders de plicht der kerken iijn zou, met het Woord in de hand eene veroordeelende critiek uit te spreken over het besluit 'der Synode hebben alle kerken stilzwijgend hare goedkeuring daaraan gehecht,

Wèl kan later die overtuiging gewijzigd worden, en staat het vrij om het voor en tegen daarvan te bepleiten; maar voor het oogenblik iSj, dit door de kerken aldus verklaard.

Niets minder dan dat; maar wij voegen er aanstonds bij ook niets meer dan dat; overbodig schijnt het niet om ook daarop den nadruk te leggen tegenover een streven, dat bij sommigen openbaar wordt, om uit die woorden meer te halen dan er in zit.

De kerken moeten eene eigen inrichting hebben, zoo werd verklaard; maar er viel geen uitspraak omtrent de reden die daartoe noopte; dat werd in het midden gelaten, de motieven werden niet uitgesproken, ahhans aan niet één motief werd officieel de goedkeuring der kerken, gelijk zij in de Synode bijeen waien, gehecht

Er waren ook verschillende beweegredenen in het spel.

Er zijn broederen die de meening verdedigen, dat uitsluitend aan de geïnstitueerde kerken het recht toekomt om dienaren des Woords op te leiden; zij hebben zich nochtans neergelegd bij deze resolutie, ofschoon zij tegen de consequentie van h'un uitgangs punt in het recht bleef erkennen van de vrije studie; van eene studie dus die niet van de kerken uitgaat en zelfs niet staat onder het toezicht der kerken.

Er zijn broederen die de meening zijn toegedaan, dal in elk geval de geïnstitueerde kerken eene eigen inrichting moeten hebben; dat de studie aan die eigen inrichting de voorkeur verdient èu voor de kerken èn voor de jongelingen, die zich voorbereiden; en dat men desnoods eene theologische faculteit ^ener uni versiteit wel missen kan; ook deze broederen konden zich in deze resolutie vinden, daar de inrichting die zij wenscheiijk keuren, door de School feitelijk wordt gegeven

Er zijn ook weer andere broederen, die achten dat de opleiding aan eene theologische faculteit, met of zonder nadere voorbereiding voor de practijk van den dienst in eene soort van seminarie, het ideaal moet worden geacht in verband met de volle doorwerking der Gereformeerde beginselen; maar die broederen achten tevens^ dat de kerken toch daarnaast moeten hebben eene eigen inrichting; zij komen tot dit resul taat door de opgedane ervaring, dat afwijking van het rechte spoor vaak is voorgekomen, wanneer er slechts één weg was om tot de bediening des Woords te komen; zijn er nu twee inrichtingen, dan houdt de eene de andere als het ware in bedwang door de wederzijdsche curatoren en professoren; en in geval van afwijking in de school kan de faculteit - waarschuwen en bij afwijking door de faculteit hebben de kerken in hare school eene reserve; ook deze broederen konden zich in de resolutie vinden, daar haar vorm ook voor deze overtuiging ruimte laat.

Aangaande deze verschillende opiniën hebben de kerken zich niet uitgesproken; niemand kan dus zeg gen - wat in deze aangelegenheid het standpunt der erken is; in de eene kerk kan dit, in eene andere een ander uitgangspunt voorheerschend zijn; de geegenheid om daarover te handelen is er nog niet eweest; de gesteldheid der gemoederen was nog niet an dien aard, dat Kalme bespreking mogelijk was.

Daarom heeft de Synode zich daarvan wijselijk ontouden en een weg ingeslagen, waarbij dit alles in et midden werd gelaten.

Het ware toch dwaasheid geweest om tot dat meerdere over te gaan, daar zelfs over vele minder ingrijpende zaken nog geen conclusie kon genomen; wij denken daarbij aan de vragen, of de Theologische School en de Vrije Universiteit op dezelfde plaats konden worden gevestigd; of de Hoogleeraren van de eene stichting ook lessen zouden kunnen geven aan de andere; of de examinatie der studenten van beide inrichtingen gelijk kon worden gemaakt door ht; t praeparatoir examen, gelijk vroeger gewoonte was, weer te brengen bij de classis.

Zoo is de stand van zaken; dien nog eens te herinneren schijnt niet overbodig; dit zal wellicht van tijd tot tijd moeten worden herhaald; zóó alleen wordt het gevaar afgesneden van misverstand en het zich vormen van verkeerde inzichten, die op eene volgende synodale bijeenkomst hinderend zouden kunnen - werken.

Deze teekening is goed getroffen.

En ook stemmen we volkomen toe, dat de Generale Synode niet verder gaan kon.

Voor het nemen van een beslissing waren de kerken, en was dus ook de Synode der kerken, niet rijp

Dat nu zij, die den tegenwoordigen toestand geheel naar hun wensch vinden, liefst zagen, dat de Generale Synode het hierbij ook veider liet, begrijpen we zeer goed.

Toch zullen ook zij, bij nader indenken, zelf moeten erkennen, dat het niet zoozeer de vraag is, wat zij wenschen, als wel wat eisch is van de beginselen, gelijk die, op grond van Gods Woord, door onze kerken beleden worden.

Het onderzoek en de toetsing moet dus voortgezet.

Niet om nogmaals de vraag te stellen, of onze kerken al dan niet een eigen inrichting hebben zullen. Over die vraag kan na de ampele uitspraak der beide laatste Synoden geen verschil van gevoelen meer rijzen.

Maar wel over de vraag, op welke wijze onze Theologische School moet zijn ingericht En mits men zijn tijd wel bestede, en niet zijn kracht verspille aan klachten en grieven en prikkeHngen, kan men voor de beslissing over die vraag, in de drie jaren die we voor den, boeg hebben, zeer wel rijp worden.

KUYPER,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 12 november 1893

De Heraut | 4 Pagina's

Uit de Pers.

Bekijk de hele uitgave van zondag 12 november 1893

De Heraut | 4 Pagina's