Barthianisme en katholicisme - pagina 26

tenslotte behandelt' Barth de schepping der vrouw. De man, die hulp noodig heeft. .. "ist dieser Mensch erschöpfend nun eben als dat Geschlechtswesen Mann zu verstehen ?" Wordt hier niet boven den mensch en den kosmos uitgewezen en de mensch verstaan in het licht van het eschaton? Reeds de scheppingsgeschiedenis is niet maar scheppingsgeschiedenis, kosmogonie, anthropogonie, maar tegelijk belofte der openbaring en der verzoening, aanduiding van de wereld als "goed" d. i. geschikt als tooneel der openbaring der vrije genade. Wie goed toeziet, zal waarlijk niet kunnen beweren, dat hier rijke verbanden tusschen schepping en herschepping worden onthuld. Integendeel: hier wordt een verhouding tusschen schepping en genade geconstrueerd, waarbij aan de Schriftuurlijke boodschap over de schepping ten eenenmale te kort wordt gedaan. Dat komt uit zoowel in het transcendente beeld Gods als iri het eschatologisch aspect van den paradijsmensch. Het is het oude probleem van de historiciteit van den staat der rechtheid, een probleem, dat door Barth vanaf zijn Römerbrief 73) met moderne spanningen werd omringd. Men legge dan ook geen verband tusschen Barths beschouwing over de schepping der vrouw èn de aanvaarding van het nauwe verband tusschen schepping, val en herschepping in den Raad Gods. Want de aanvaarding van dit verband in de Gereformeerde theologie sluit de volle aanvaarding van de historiciteit en de beteekenis van den staat der rechtheid en van den historischen zondeval allerminst uit. Men spreke bij Barth dan ook niet van supralapsarisme 74). Het niveau is een geheel ander dan dat van de theologen, die discussieerden over de plaats van den val in de besluiten Gods. Wil men toch wijzen op tendenzen, die aan de discussies over het supra- en infralapsarisme herinneren, dan vergete men niet het essentiëele in Barths beschouwingen te accentueeren en te zeggen, dat hier dan in ieder geval slechts van een "gnostisch" geïnterpreteerd supralapsarisme sprake is. Barth kan de boodschap van de schepping niet zien, zooals de Schrift ons daarvan spreekt. Meermalen schijnt hij aan de boodschap van de Heilige Schrift over de schepping als het werk van Gods handen recht te willen laten wedervaren en schijnt hij zelfs van de vanzelfsprekendheid van deze gedachte in de Christelijke dogmatiek te willen uitgaan. Maar wie toeziet, bemerkt, dat van een beslissende beteekenis geen sprake is en dat het licht van de herschepping hier niet het werk van Gods handen weer dui24

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen