1943 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 86

80 len van die in de levenlooze natuur, 2o dat de verschillende virussoorten een reeks vormen die wat hun eigenschappen als o a afmeting en samenstelling betreft eenerzijds aansluiten aan de grootste bekende moleculen en anderzijds aan de kleinste levende wezens Het scherpe onderscheid tusschen de cel en het molecuul vervaagt daardoor Dit bracht Pirie tot de opvattinq dat de onderscheiding l e v e n d levenloos zinloos IS geworden In aansluiting daaraan acht Stanley het veel belangrijker de natuurobjecten op hun structuur te onderzoeken en uit de structuur hun eigenschappen af te leiden dan zich met het probleem bezig te houden of een bepaald object levend of levenloos is In verband met deze opvatting wordt besproken hoe Tiey-Wysshng zich de fijnere structuur van het protoplasma voorstelt Hu neemt aan dat de vormgevende krachten in het protoplasma dezelfde zim als in de levenlooze orqanische natuur Nader onderzoek zal moeten uitmaken of dit laatste ruist is Wij dienen steeds te bedenken dat met physi'^ch-chemische methodes mets anders dan physica en chemie m de organismen te vinden is Eveneens zullen de eigenschappen van de verschillende virussoorten beter bekend moeten zijn voor een antwoord gegeven kan worden op de vraao naar den waren aard van het virus Ondanks de vorderingen van onze kennis is het nog geenszins mogelijk om de typische levensverschijnselen te kunnen afleiden uit de stoffelijke samenstelling en de structuur der levende wezens In de op de voordracht volgende discussie merkt de heer Van Dalen op 1 De inleider heeft den qroei van kristallen en cellen vergeleken en mm of meer op een lijn gesteld Dit doet vreemd aan Bij het kristal kan men spreken van het in structuur leggen van aanwezige stof dit 18 toch m het geheel iets anders dan den groei van levende stof die moet beschouwd als een eigenschap van het levend organisme dat actief ingrijpt Hij vraagt hoe het ver'^chil kan worden getypeerd De heer Wolvekamp wil enkele vragen stellen 1 BIJ de vermeerdering" van pepsme of typsme m vitro gaat het vermoedelijk slechts om de synthese van de beide componenten (de drager' en de actieve groep) na toevoeamg van een hoeveelheid van een dezer componenten wanneer de andere m overmaat aanwezig was Dit IS toch geen echte vermeerdering'' 2 De opvatting dat de eiwitmoleculén ketenvormig zouden zijn, IS niet m overeenstemming met de resultaten van Svedberg en Miss Wrinch De laatste kon op grond van het feit dat het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen