1943 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 128

122 Individualpsychologie durch seme Emreihung in die Gesamtheit' De mensch van de verkeerde levensstijl is ik-gebonden, en deze ik-gebondenheid, die ieder mensch aankleeft, is geen zonde maar dwaling, niet aangeboren, zooals het Christendom leert, maar een kunstprodukt verworven m de eerste kindsheid Het zal niet noodig zijn om punt voor punt aan te geven, waar Adler afwijkt van het standpunt, door het Christendom ingenomen. God is voor hem slechts idee — op gelijke hoogte als zijn idee van de ,,ideale samenleving", dus geen persoon In tegenstelling met het verhaal uit Genesis, waarin wordt verkondigd. God schiep zich den mensch naar Zijn beeld en gelijkenis, beweert Adler, dat de mensch zich God schept naar zijn gelijkenis Adler redeneert alles van den mensch uit, anthropocentrisch daarom geen zonde tegen God, maar dwaling, foutieve levenssti|l, niet „in zonde ontvangen en geboren", maar de situatie in de prille jeugd IS oorzaak van onzen val. Zoo IS de heele opbouw van Adler's redeneermg, precies omgekeerd aan wat wij, Christenen, gelooven. Het zal uit het voorafgaande duidelijk zijn geworden, dat er een onoverbrugbare kloof bestaat tusschen de levens- en wereldbeschouwing van de leidende dieptepsychologen en die van het Christendom. Dat dit ook gevoeld wordt aan de zijde der psycho-analytici wordt bewezen door het volgende citaat van Dr. Westerman Holstijn, een overtuigd psycho-analyticus : ,,Ik kan mij heel goed denken, dat een pantheïst of een monistisch religieus mensch tevens een orthodox psycho-analyticus kan zijn, doch de typische ,,Christen", die een ,,gebrokenheid" van de menschelijke persoonlijkheid ziet, voor wien de wereld, de natuur en a torteriori, de primitieve vormen van driftleven ,,m den booze" liggen, die zijn gedachtenleven, zijn bewustzijn, zijn ..ziel" zooveel mogelijk rein wil houden en ,,den duivel geen kans" wil geven, hij staat m een onverzoenbare tegenstelling tot de psycho-analytischc levensbeschouwing. W a n t de psycho-analyse geeft den duivel óók een kans". De plaats, die door de dieptepsychologen aan de religie m het menschelijk zieleleven wordt aangewezen, is van secundairen aard. ZIJ aanvaarden den mensch niet als een ,,homo religiosus", en terecht merkt Rumke op: ,,Wie den mensch beschrijft als homo religiosus, houdt zich precies aan de waargenomen feiten, is dus wetenschappelijker dan hij, die deze verschijnselen als secundaire verschijnselen interpreteert". W i e er nog niet van doordrongen is, dat de religie een primaire plaats toekomt in het psychisch leven van den mensch, leze de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen