1943 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 132

126 Het symbool dient om in onze werkelijkheid een andere werkelijkheid aan te toonen: hiervan getuigen de wonderen, die Jezus niet doet om indruk te maken, maar omdat ze onlosmakelijk met Zijn Persoon verbonden zijn. Jezus geeft daarmee getuigenis van het teit, dat Hij komt uit die andere wereld, waar geen dood meer is, waar geen ellende bestaan kan, waar al de aardsche grenzen zijn opgeheven. Het symbool gaat gepaard met angst: ook dat zien we in de Evangeliën. Zij ontzetten zich over Zijn leer, over hetgeen zij zien. — Jezus, die de duivelen uitwierp, die den storm doet bedaren. ,,En zij vreesden met groote vreeze en zeiden tot elkander: W i e is deze, dat ook de wind en de zee hem gehoorzaam zijn?" Het symbool dient om de andere wereld verborgen te houden: Jezus wil zijn Messiasschap geheim houden. Hij verbiedt Zijn discipelen daarover te spreken. Ook spreekt Hij in gelijkenissen, en zegt: ,,Het is U gegeven te verstaan de verborgenheid van het Koninkrijk Gods; maar dengenen, die buiten zijn, geschieden al deze dingen door gelijkenissen, opdat zij ziende zien en niet bemerken en hoorende hooren en niet verstaan". God openbaart Zich in menschelijke gestalte, maar daarmede verbergt Hij Zich tevens, want God is niet in menschelijke vormen uit te drukken. Over de verlossende functie van het symbool in het Evangelie behoef ik niet uit te wijden. Deze openbaart zich in de figuur van Jezus. Tuinstra zegt nu, dat deze overeenkomst van functie en kenmerk van de symbolen in psycho-analyse, mythe, religie en Christendom niet toevallig kunnen zijn. God ontmoet den mensch in zijn nood, waar hij staat op de grens van twee werelden. Juist in deze positie bedient, ja moet hij zich bedienen van het symbool. In Zijn openbaring sluit God Zich bij deze symbolische vormen aan. Door deze opvatting worden de feiten, die door de dieptepsychologen zijn naar voren gebracht, gewaardeerd en houdt het Christendom zijn bijzondere waarde. De houding, die de dieptepsychologen innemen tegenover religie en Christendom, kan de onze niet zijn. Dat wil echter geenszins zeggen, dat alle bijdragen, die zij geleverd hebben, voor de kennis van den mensch niet door ons zouden kunnen worden aanvaard. W a t wij aan deze richting te danken hebben tot vermeerdering van onze psychologische kennis is niet gering. Willen wij de juiste houding innemen tegenover de dieptepsychologische systemen, dan moeten wij onderscheid maken tusschen het systeem als psychotherapeutische techniek en de wereldbe-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen