1943 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 100

94

Nu IS het verband tussen onderwijs en wereldbeschouwing geen theoretisch probleem maar een practische mogelijkheid en werkelijkheid Immers, al wat de mens zich geestelijk toeeigent lijft hij bewust of onbewust m een wereldbeschouwing, m een geloof m Al dadelijk de vraag naar de zm en het doel der wetenschap, en dus ook de zm van ons onderwijs is een \ r a a g die alleen in het geloof kan beantwoord worden Wij hebben ons onderwijs met dienstbaar te stellen aan de e r e n der hedendaagse techniek of nuttigheid, al moeten we met deze rekening houden, maar we hebben ons onderwijs èn voor onszelf èn voor het besef der leerlingen als een eigen kultuuruitmg met eigen zm en doel te plaatsen in het bredere kader der Christelijke wereldbeschouwing, waarm ook alle andere kultuuruitmgen uitmonden. Maar alleen als we ons onderwijs, zoals dat dienstbaar is aan de wetenschap, of zelf w^etenschappelijke kenmerken vertoont, op de juiste wijze schatten, en m zijn eigen wezen onderkennen Iaat het zich m het bredere kader van zulk een Christelijke wereldbeschouwing invoegen Vandaar het eminente gewicht van de vraag naar wezen en doel van het natuurkunde-onderwijs Naar mijn opvatting heeft het natuurkunde-ondeiwijs tot doe! den leerling bekend en vertrouwd te maken met de toepassing van de natuurwetenschappelijke methode en hem in te leiden m die bredere ervaring die door de toepassing dezer methode is verworven Methode en ervaring, denken en waarnemen, subject en object vormen echter een onverbrekelijke correlatie, en het is voor een juiste opvatting van ons onderwijs van het grootste belang om deze correlatie, zoals ze op allerlei gebied m de wetenschap aan de orde komt, m ons onderwijs zelf m het oog te vatten en de blik onzer leerlingen er voor te ontsluiten Prof. Kramers heeft m een rede voor V E L I N E S , gehouden in 1932, op deze correlatie de nadruk gelegd Men kan, zo zegt hij volgens een verslag van dit referaat, afgedrukt in een aflevering van Faraday, de natuurwetenschap pogen te definiëren naar de verschijnselen die ze bestudeert, de natuurkunde is dan de wetenschap, die de kennis der levenloze materie tot doel zich gesteld heeft Aan het object zal de natuurkunde zich steeds oriënteren en hier ligt dus ook de eenheid der natuurkunde als wetenschap Maar, zo merkt hij op, men ziet dan in de eerste plaats de eigenaardigheid over het hoofd, dat op deze wijze het object der natuurkunde alleen negatief gedefinieerd is, immers wat is levenloos ja men had ook reeds kunnen vragen wat is materie'^ Maar, zo gaat hij voort, nog groter wordt de moeilijkheid, als men van te voren niet weet, welke verschijnselen tot dezelfde soort gerekend moeten worden , De kern der moeilijkheid is toch daarm gelegen, dat men

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen