Beschouwingen over het Huwelijk, inzonderheid met betrekking tot de persoonlijke verhouding der echtgenooten onderling - pagina 36

34 ander uitgangspunt. De polyandrie wordt door hem verworpen, wijl zij het vaderschap onzeker maakt en dies het fundament van den phcht tot opvoeding loswrikt. Maar ook de veelwijverij ontmoet bezwaar. Wel is zij, dus erkent de heer Borret, «van nature niet strijdig met het doel des huwelijks", maar toch vindt zij geen genade, daar zij «uithoofde van de talrijkheid der nakomelingschap, nadeelig (is) voor de behoorlijke waarneming van de plichten der opvoeding" etc. Naar mij dunkt, een basis te eng begrensd voor de conclusion, die daaruit worden afgeleid. Is toch veelwijverij te wraken alleen omdat de talrijkheid der nakomelingschap aan de opvoeding waarschijnlijk zoude schaden, waarom zou men dan niet aan dien man, wiens echt zoolang onvruchtbaar bleef, dat althans talrijk kroost uit de eerste vrouw niet meer te wachten is, «vergunning kunnen geven om eene tweede vrouw te nemen? De Bonald wil niet om kinderloosheid het huwelijk ontbonden zien, wijl de zekerheid ontbreekt, dat de tweede echt wèl oudervreugde zal doen smaken. WeUicht echter kon de moeielijkheid dan aldus gevonden worden, wat bovendien dit voordeel hebben kon, — de heer Borret, die zoo zorgvuldig voor de opvoeding wil waken, schijnt dit voorbijgezien te hebben, — dat straks de eerste vrouw bij de opvoeding van de kinderen der tweede nog hulp verleenen kan. En aan den anderen kant moet, naar het mij voorkomt, deze rechtsgeleerde wel voor den voorslag zijn te winnen om, valt iemand ook zonder veelwijverij een zeer talrijk kroost ten deel, dan voor de kinderen boven een te bepalen maximum in het algemeen belang een ambtenaar aan de ouders ter zijde te stellen, die, — dit spreekt van zelf, — geheel neutraal zou moeten wezen, en dies ook in «andersdenkende" gezinnen volstrekt geen aanstoot geven zou. Zal men mij onbillijkheid verwijten, wanneer ik dergelijk betoog met scherts bejegen? Tegenover de stellingen, door Mr. Borret bestreden, baat geen onprincipieel geknutsel. Veeleer winnen zij daardoor in kracht. Ook Kant- sneed zich de mogelijkheid af om uit den aard des ^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen