Beschouwingen over het Huwelijk, inzonderheid met betrekking tot de persoonlijke verhouding der echtgenooten onderling - pagina 67

65 echter van Latijnschen stam wordt gehouden, en eindelijk volgens derden Sabijnsche afkomst verraadt ^). liet eigenlijke wezen der confarreatio bestond in eene godsdienstige plechtigheid: het ofteren van een dier, en wel, naar Wachter vermoedt, een varken ^); volgens Roszbach echter een schaap ^). Dit geschiedde in tegenwoordigheid van den flamen Dialis, den pontifex maximus en nog tien getuigen *). Den naam ontleent de confarreatio aan het tarwebrood, den pants farreus, die niet ontbreken mocht. Waartoe hij echter werd gebezigd, is niet met zekerheid bekend/). Velen nemen aan, dat bruid en bruidegom er van eten moesten ter aanduiding, zoo zegt Wachter, dat de echtgenooten voortaan elkaar evenmin ontberen konden, als lichamelijk voedsel ^). Overigens komt het eten van dezelfde spijs, het gebruiken van denzelfden drank, bij vele volkeren voor als eene ceremonie bij het sluiten van den echt, en dezelfde gedachte, als daaraan gemeenlijk ten grondslag ligt, zou zich volgens Julius Lippert, in zijn onlangs verschenen werk: Die Geschichte der Familie ^), nog uiten in het klinken met de glazen, als eene figuurlijke voorstelling van de eenheid van het nu in vele glazen verdeelde vocht, die weder het symbool eener hoogere eenheid is. Door het huwelijk ging de vrouw over in de familia van den man, wiens nom,en gentile zij ook voerde ^). Zij deelde voortaan 1) Cf. Roszbach, t. a. p., p. 165. 2) T. a. p., p. 69. Dit hangt samen met zijne beschouwing, dat de confarreatio Etrurisch van oorsprong was. 3) T. a. p., p. 168. *) Bluntschli meent in dit tiental getuigen bewijs te kunnen zien van de Sabynsche herkomst der confarreatio. Cf. Roszbach, t. a. p., p. 172. *) Gaius meldt slechts (I. 112): »farreus panis adhibetur". En bij Ulpianus (Fragni. IX. 1) vindt men niet meer. 6) T. a. p., p. 70. 1) T. a. p., p. 105. 8) Cf. Marquardt, Das Privatlében der Romer, I. p. 17. Anders dus dan bij onzen burgerlijken stand, waar de vrouw slechts voorkomt onder haren geboortenaam. Toch dragen de kinderen den naam van den man. En zoo behooren de kinderen tot eene andere familie dan de moeder! Gelukkig is het spraakgebruik des dagelijkschen levens beter.

5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen