Beschouwingen over het Huwelijk, inzonderheid met betrekking tot de persoonlijke verhouding der echtgenooten onderling - pagina 53

51 quoque, quae a viris non recipiuntur, ligatas manere asserit, ne ad alios maritos transeant. Quid autem, si mulier sit libidinosa, vel alio modo incontinens ? An non inhumanum est, quum perpetuo ardore aestuet, remedium illi negare? Respondeo, quum nos carnis nostrae infirmitas sollicitat, quaerendum esse remedium: postea Domini est, affectus nostros Spiritu suo frenare et coercere, etiamsi non succedat ex voto. Nam si uxor in diutinum raorbum incident, non erit tamen insta causa marito, cur aliam sibi quaerat: similiter si maritus post coniugium morbo aliquo laborare coeperit, non ideo tamen licebit uxori ad novam conditionem transvolare. Summa est, quum incontinentiae nostrae remedium Deus praescripserit legitimum coniugium, eo utamur: ne eum tentando luamus temeritatis nostrae poenas. Hoc officio perfuncti spereraus eum nobis affecturum, si nos opinio fefellerit.'' Ook elders leert hij uitdrukkelijk, dat zelfs melaatschheid niet de bevoegdheid geeft om den echt te doen ontbinden. Zoo in zijn aanteekening op Mattheus XIX : 19, terwijl hij dan daaraan toevoegt: »nunquam illis defore continentiae donum, si Domino se regendos tradant, quia sequuntur, quod ille praescripsit Atqui scimus spiritus auxilio nunquam destitui, qui in viis suis ambulant." In gelijken zin luidt een door hem in Wintermaand van het jaar 1561 gegeven advies op de vraag: Si aller ex coniugibus in elephanliasim inciderit. «Neque enim", dus geeft Galvijn ten antwoord, ,iusta divortii causa est morbus, qualiscunque tandem sit. Quamdiu autem firmum manet coniugium, videtur alter alteri obstringi. ütrosque autem hortatur Paulus, ut debitam benevolentiam reddant, maritus uxori, et uxor marito (1 Cor. 7, 3). Quod ad coniugii vinculum spectat, insolubile esse statuimus, quamvis a thoro separetur uxor Certe ne simus crudeles, non audemus hac necessitate mulierem obstringere ut contubernio et thoro iungatur viro (elephantiasi percusso), qui omnes naturae leges obliviscitur: sed concedendum censemus, ut cognitione iudicum interposita viduitatem colat". ^) ') Opera. Ed. Erunsvic. dl. X. Pars prior, p. 241.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen