Beschouwingen over het Huwelijk, inzonderheid met betrekking tot de persoonlijke verhouding der echtgenooten onderling - pagina 70

68 Volgens Wachter was reeds in den eersten tijd bij zoodanige scheiding de familieraad tegenwoordig ^), en naar den regel: omnia, quae iure contrahuntur, conirario iure pereunt ^), kon het door con/arreatio gesloten huwelijk onder levenden alleen met diffarreatio ontbonden worden ^). De confarreatio schijnt reeds betrekkelijk spoedig bij een groot deel der burgerij in onbruik te zijn geraakt. En zoo meent Wachter dan ook, dat de echtscheidingen, die in de 6de eeuw p. u. c. onder de hoogere standen zoo menigvuldig waren, eene aanwijzing bevatten, dat de huwelijken zelden meer met confarreatio gesloten werden *). Trouwens breidde zich de vermenging tusschen patriciërs en plebejers, mede ingevolge de lex Canuleja, al meer uit, waarbij nog kwam, dat de confarreatio, tenzij men dingen wou naar een der voornaamste priesterambten % weinig voordeel bood. Tijdens pudium. Volgens 1. 191 Dig. 50. 16 is dit het onderscheid in beteekenis tusschen beide termen: n Inter divortium et repudiuni hoc interest, quod repudiari etiam futurum matrimonium potest; non recte autem sponsa divortisse dicitur, quod divortium ex eo dictum est, quod in diversas partes eunt, qui discedunt." Cf. ook 1.101 §1 eod, tit. Wachter meent evenwel, t. a. p., p. 60, sdasz Divortium den Begriff der Ehescheidung bezeichnet, Repudium hingegen den Akt, wodurch diese hervorgebracht wird; so dasz sich also Divortium zu'Repudium verhielte, wie der Zweck zum Mittel." Over het verschil tusschen divoHiuni en frigusculuni cf. Wachter, t. a. p. p. 61. ') T. a. p., p. 73. 2) L. 100 Dig. 50. 17. Cf. ook 1. 35 eod. tit. ') Wachter meent, t. a. p. p. 76, dat als de scheiding zonder voldoenden grond, maar toch door diffarreatio had plaats gehad, de man met het verlies van zijn gansche vermogen werd gestraft, waarvan dan de eene helft aan Ceres werd gewijd, en de andere aan zijne vrouw werd toegewezen, die daarentegen bij scheiding om eene geoorloofde reden ledig werd weggezonden. Was bovendien de diffarreatio verzuimd, zoo werd de man zelfs ter dood gebracht. De godin Ceres werd geacht over huwelijk en geboorte te waken. Cf. Wachter, t. a. p., p. 39 noot * * * * Tegenover het in donium deducere bij het sluiten van den echt stond wellicht in geval van scheiding een formeel expellere uit de echtelijke woning. Cf. Wachter, t. a. p., p. 110. Bij de diffarrealio zou voorts evenals bij de confarreatio een panis farreus zijn voorgekomen, die nu, naar wel gemeend wordt, ten teeken van de scheiding in stukken werd gedeeld. ") T. a p. p. 92. '') Men kon die niet bekleeden, zoo men niet uit een met confarreatio gesloten huwelijk was gesproten, en ook zelve, indien men gehuwd was, op die wijze daarbij was te werk gegaan. Cf. Wachter, t. a. p., p. 48. Ook Holder, Die Römische Elie, Zurich, 1874, p. 27.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen