GeheugenvandeVU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van GeheugenvandeVU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van GeheugenvandeVU.

Bekijk het origineel

De wijze in Israël - pagina 7

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

De wijze in Israël - pagina 7

Rede ter gelegenheid van de zesenzeventigste herdenking van de stichting der Vrije Universiteit

2 minuten leestijd

Mijne Heren Directeuren, Mijne Heren Curatoren, Mevrouw en mijne Heren Hoogleraren, Lectoren en Docenten, Dames en Heren Studenten, en voorts gij allen, die door uw tegenwoordigheid blijk geeft van uw belangstelling in deze Universiteit, Zeer geachte Toehoorderessen en Toehoorders, Vormden de wijzen in Israël een afzonderlijke klasse of stand en bekleedden zij, bv. aan het hof, een apart ambt? Kunnen wij hen stellen naast de priesters en naast de profeten en naast de koningen? Of moeten wij denken aan wijze mensen zonder meer, die dan van ambt of beroep iets anders waren? Velen zijn van oordeel, dat wij aan een aparte klasse of stand van wijzen moeten denken. Matthes bv. denkt aan „eene klasse van eerbiedwaardige volksleeraars" en heeft het over „de wijzen van professie" ^). Deze mensen spraken gaarne in gelijkenissen. Er zullen wel verenigingen van wijzen geweest zijn. Zij leerden op de markten en pleinen, alsmede in de poorten der steden. De wijzen vroegen oudtijds in Israël geld. Zij kwamen reeds in de oude tijd voor. De verenigingen der wijzen kunnen jonger zijn. ,,Maar daar Jesaja en Jeremia die korpsen kenden, valt hun ontstaan toch minstens in den koninklijken tijd"^). Dat ons slechts enkele namen van wijzen bekend zijn, komt, omdat zij hun weg kalmer gingen dan de profeten; zij traden niet op als hervormers. Zij putten uit de ervaring, gelijk de profeten geloofshelden waren. De profeet sprak in Jahwe's naam, de wijze sprak in zijn eigen naam. Toch waren de wijzen de openbaring niet vijandig. Het is opmerkelijk, dat de wijzen zo weinig nationaal zijn. Zij waren niet theocratisch gezind. De profeten blijven wel geloven aan Israels roeping. „De wijzen ontkennen die roeping, althans zij zwijgen er volstrekt van"^). Zij noemen de Messias nooit. Zij richten nooit tot een geheel volk het woord, maar steeds tot enkele 5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 22 oktober 1956

Rectorale redes | 28 Pagina's

De wijze in Israël - pagina 7

Bekijk de hele uitgave van maandag 22 oktober 1956

Rectorale redes | 28 Pagina's

PDF Bekijken