UIT DE SCHRIFT
Hij dan, opgestaan zijnde, nam het kindeke en Zijn moeder tot zich in den nacht, en vertrok naar Egypte. Matth. 2:14.
Naar Egypte.
Op indrukwekkend-schoone wijze wordt door een bekende plaat ons de tocht van Jezus naar Egypte voorgesteld.
; , j Een kleine groep trekt in nachtelijk donker door de eenzame woestijn; — "Maria op den ezel, in moederlijke bezorgdheid gebogen over het kind in haar armen; en Jozef, daarnaast gaande, speurend naar de goede richting. Het wild gedierte is begeerig van achter klip en steen naderbij gekomen; het heeft prooi ontdekt, en zal zoo aanstonds toespringen. Maar een wonderlijke lichtglans, zacht en schoon, is van boven gedaald, en geeft zich om de reizende groep. Bevreesd en schuw voor het hcht wendt het gedierte den kop af, en hurkt weg achter het gesteente. En zoo, gedoopt in henielschen glans, trekt, stil en beveiligd, het klein gezelschap verder.
Dit is de gang van Jezus naar Egypte.
Hoe komt hier eenerzijds de zwakheid en vernedering uit, waarin de Zoon van God Zich gegeven had.
• Zie dat drietal voorbijtrekken.
Daar gaat nu het heil der wereld; — een zwakke vrouw en een eenzame man, die 'n hulpeloos kind moeten beschermen. Eén slag van de beestenklauw, en de zaligheid is vernietigd.
•' Hoe hachelijk slaat hier dat groote werk, — de •^i'edding der wereld.
' Had dan de almachtige God niet op waardiger en krachligcr wijze het woeden van Herodes kunnen stuiten, en Jezus' leven beveiligen?
' Ongetwijfeld; doch dat ware niet overeengekomen niet de vernedering en de menschelijke zwakheid, \vaarin de Christus verschenen was. Immers is Hij „in gedaante gevonden als een mensch". En daarom moest Hij gevaren en zorgen ook als een lyiensch doormaken; en zoo Hij daaruit gered zou worden, dan zou dit ook op menschelijke wijze moeten geschieden.
Vandaar dat de Christus hier in de armen van een paar zwakke menschen door het leven gedragen wordt.
Het is een klassiek tooneel. Want het beeldt voor alle tijden de grondvormen uit van Christus' gang door de wereld.
Dit is de eene zijde van dien tocht; — wij
moeten, als Jozef en Maria, Christus door de wereld brengen; en wij zijn niet sterker dan zij. Jezus Christus heeft Ziclizelven en Zijn Koninkrijk hier op aarde aan ons, menschen, toevertrouwd; en wij zijn geroepen Hem in ons leven verder te dragen. Wij hebben 'Hem te brengen op elk gebied, en Zijn Koninkrijk te bewaren en uit te breiden. Het is de tocht van Christus, de eeuwen door, over deze aai-de. En geen engelenstoet legert zich daarbij om Hem, en geen bliksemen verzengen Zijn vijanden, — het is slechts een Maria- en Jozefgemeente, die Hem op Zijn gang heeft te dienen. En de gevaren rijzen op van rondom, en de vijanden. En alles legt zich toe om het heil der wereld weg te rukken. .En wij kunnen slechts menschelijke middelen daartegenover stellen, en menschelijke krachten. De strijd voor Christus' Rijk heeft zijn aardsche zijde. En wij zuchten soms en tobben om vooruit te komen, met geringe hulp en flauwen steun. Het is de menschelijke zwakheidenvernedering die Christus nog altijd in Zijn Lichaam op aarde draagt.
En in ons enger geestelijk leven is het niet anders. Ook daarin hebben wij het leven van den Christus door de wcBtóld te voeren* Hij heeft Zich aan ons gegeven; Hij heeft Zich door Zijn Geest in ons woning gemaakt; en wij mogen in geloof en liefde met Hem door het leven gaan. Maar welk een aardsche en menschelijke zijde komt daarbij openbaar. Hoe blijkt het telkens dat wij van onszelven zoo zwak zijn, dat wij geen oogenblik kunnen bestaan. Wat struikelen en vreezen we. Hoe onvolkomen is ons geloof, hoe wisselend onze stemming; en de klacht, dat we nog te eeniger tijd zullen omkomen, rijst menigmaal op in ons hart.
Moet het nu zóó? Kan de Hieere dan Zijn Kerk en Zijn kind niet een meer luistervollen tocht door dit leven schenken, en glanzender bewaring voor allen vijand? Moeten Maria en Jozef nu zoo zwak en vernederd met Jezus door de wereld?
Uw hart worde niet ontroerd.
Het is alles de aardsche zijde van Christus' Koninkrijk. Christus draagt in Zijn lichaam op aarde nog de vernedering, die Hij zelf hier onderging. Wij moeten door vele verdrukkingen ingaan. Het bevreemde of ergere ons dan niet. Zoo wij met Christus door het leven bcgeeren te gaan, dan moeten wij treden in het aardsche spoor, dat Hijzelf hier ging in Zijn vernedering.
Maar dan gaat Christus ook met óns.
Dat is de andere zijde.
Jozef en Maria zijn niet veilig in zichzelven, maar veilig in het Kind dat zij met zich voeren. De bewarende hand Gods strekt zich uit over Jezus, en in Hem over allen die Hem aan het hart dragen.
Zoo is Gods Kerk en Koninkrijk, zoo is elk die met Christus door deze wereld gaat, welbewaard. De Zoon van God is Zelf bij hen en leeft in hen; — Hjj, de Almachlige, die Zélf zou moeten omomen, indien Hij de Zijnen liet ondergaan. Met Christus kan geen zaak en geen beginsel en geen ensch te gronde gaan. Al moeten we dan, gelijk ozef en Maria, den nacht inj al zendt God ons p donkere wegen van leed én beproeving; al rimt van rondom het wild gedierte ons aan; — hristus is dan bij ons. Hij zal ons bewaren van lle kwaad; onze ziel zal Hij bewaren.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 februari 1936
De Reformatie | 8 Pagina's
![UIT DE SCHRIFT](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/de-reformatie/reguliere-editie/1936/02/14/1-thumbnail.jpg)