Mozaïsch en Romeinsch recht : eene vergelijkende rechtsstudie - pagina 25

17 de eenige beteekenis, die het Mozaïsch recht in ander opzicht heeft, wie het kortweg op dezelfde lijn met andere wetgevingen stellen zou. Reeds draagt het, gelijk wij opmerkten, het Gfoddelijk waarmerk zoowel wat de beginselen als wat de uitvoering, de toepassing, aangaat. Ware er een volk, hetwelk in allen deele aan het volk van Israël gelijk was, dan beging zoodanige gemeenschap buiten twijfel groote zonde, indien het, met het Mozaïsch recht bekend, dit niet eenvoudig overnam. Dwaasheid ware het te meenen, dat voor de verhoudingen, gelijk zij aldaar waren, een mensch in staat zou zijn iets beters voort te brengen. Maar ook om andere reden mag dit recht niet vlakweg met andere wetgevingen worden gelijk gesteld. Wel verheelen we niet één oogenblik, dat het Mozaïsch recht inzoover slechts betrekkelijke beteekenis heeft, als het uitsluitend voor Israël bestemd was, maar toch vloeit daaruit juist iets i gansch bijzonders voor deze wetgeving voort. Immers neemt I ook Israël eene geheel eigenaardige plaats onder de volkeren der aarde in, en verschilt het van die in veel hooger zin dan waarin het soms de twijfelachtige eer geniet, om als het volk van den godsdienst, naast de G-rieken als het .volk der kunst, en het Romeinsche volk als dat van het recht, te worden gehuldigd. Het volk van Israël is 'sHeeren bondsvolk; dat alleen het licht der hoogere openbaring geniet (Ps. CXLVII: 19 en 20), en als natie de t3rpe was van de kerk des Nieuwen Verbonds; eene afbeelding van het G-odsrijk; van ?/ [iacjiXeicc rob &iov. ,,Heel Israels wetgeving en heel de dienst der schaduwen toch," — zoo werd onlangs geschreven i), — „liggen op het terrein van het Genadeverbond en kunnen alleen uit den aard en het wezen van het Genadeverbond verklaard worden." Zoomengen zich dan in het natuurlijk leven telkens bestanddeelen van hoogere orde. G.ilijk dit geldt reeds voor het volksbestaan. Naar de aloude en welbekende traditie kwam de Romeinsche Staat uit enkelen voort, en was hij in den aanvang slechts „ein Aggregat von Individuen, von Atomen, durch nichts vereinigt als durch ihren wilden Sinn und den gemeinsamen Zweck des Raubens." ^) De eenheid werd hier uit de veelheid gevormd. 1) Dr. A. Fiuyper, Tractaal van den Sahbath, bl. 33. 2) Von Ihei'ing-, t. a. p., Jl. 1, 4de ed., bl. 94. Uit de bijzondere wijze van ont.

2

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen