Mozaïsch en Romeinsch recht : eene vergelijkende rechtsstudie - pagina 37

29 „Én de Heere_gaf teekenen, en groote en kwade wonderen, in Egypte, aan Farao en aan zijn gansche huis, voor onze oogen; „En Hij voerde ons van daar uit; opdat Hij ons inbracht, om ons het land te geven, dat Hij onzen vaderen gezworen had. „En de Heere gebood ons te doen al deze inzettingen, om te vreezen den Heere, onzen God, ons voor altoos ten goede, om ons in het leven te behouden, gelijic het te dezen dage is." (Deut. VI: 20-24) De theocratie volgt niet uit en op de wet, maar gaat daaraan vooraf. Yoor zoover zich dit denken laat, zoude zij ook zonder die wet hebben bestaan. De Heere was Koning over zijn volk. Terwijl hij voor andere natiën zijn gezag~op~mëiiscIïeirTëgt, die nu, van 's Heeren wege met heerschappij bekleed, daarom, ons niet als onfeilbare tolken van zijn' wil, in zijnen Naam, bij Godes gratie, macht kunnen oefenen, en schaduwbeelden zijner oorspronkelijke souvereiniteit zijn, — niet alzoo ging het bij Israël toe. Daar bestond die tweeheid niet. Yoor Israël had de Heere het gezag aan Zich gehouden. Bron en drager der souvereiniteit waren hier één. De een bekleedt eene dienstbode met eene zekere mate van gezag tegenover het kroost. De kinderen hebben nu aan haar te gehoorzamen als weer op hare beurt, bij des vaders gratie, tot bevelen gerechtigd. Elders komt dit niet voor, en houdt de vader alle oefening van gezag aan_j!ich. Zoo was het bij Israël., Hierin ligt het eigenlijke wezen der theocratie, waarom het dus geheel onjuist is, als Saalschütz ^), — en dit vindt men tallooze malen terug 2), — in het „bij de gratie Gods" van het aardsch gezag • een theocratisch bestanddeel meent te kunnen zien. In het ,,bii j de gratie Gods" wordt omgekeerd het niet-bestaan van een theocratie uitgesproken. Wel zegt het, dat in God de souvereiniteit haar bron heeft, maar tevens, — en hierop komt het aan, —_dat de Heere niet onmiddellijk, in eigen persoon,, regeert. In Israël, 1) T. a. p., bl. 23. ^) Zoo bij Dr. A. Pierson, Oudere tijilgenoolen, bl, 128, alwaar van Groen van Prinsterer vsrordt gezegd: „Zijn tbeokratie was geen voorliefde voor monarchie of republiek, despoLisme of grondwettig bestuur, maar brandmerkte elke regeering als een illusie, niet bestand tegen den stroom der menschelijke hartstochten, wanneer zij een staatsrecht huldigde, dat den grondslag van alle gezag: Gods wil en wet, ontkende." Dezelfde fout op bl. 137.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen