Mozaïsch en Romeinsch recht : eene vergelijkende rechtsstudie - pagina 69

61 ïrouwens „wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen. ,,Maar als wij voedsel en deksel hebben, wij zullen daarmede vergenoegd zijn. „Doch die rijk willen worden, vallen in verzoeking, en in den strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerlijkheden, welke de menschen doen verzinken in verderf en ondergang. ,,'Want de geldgierigheid is een wortel van alle kwaad, tot welke sommigen lust hebbende zijn afgedwaald van het geloof, en hebben zich zelven met vele smarten doorstoken." (1 Tim. YI: 7 - 10) Verkwisting wordt gewraakt. Een moedwillige en wederspannige zoon, die een brasser en zuiper is, zal tot de oudsten zijner stad, in de poorte zijner plaats, worden uitgebracht, en met steenen overworpen worden, dat hij sterve. (Deut. X X I : 18 en volgg.) Maar evenzeer wordt aan het tegenovergestelde kwaad gedacht. Het drijven van handel is niet verboden. Zelfs duidt meer dan ééne plaats op handelsbetrekkingen met vreemde natiën. (Deut. XXYIII: 12) Nochtans geven de wetten allerminst den indruk, dat het volk zijn levensonderhoud vooral langs dezen weg verkrijgen moest. Veeleer het omgekeerde. Een eenigszins ontwikkeld muntwezen, gelijk te Rome gevonden werd '), schijnt Israël niet gekend te hebben. En was al het nemen van rente (Exod. XXII: 15 ; Lev. XXV : 36; Deut. XXIII: 19) geenszins onvoorwaardelijk verboden, zooals het Kanonieke recht èn gemeend èn ook voor later gewild heeft (nummus nummos non parit), maar slechts voor het verkeer der Israëlieten onderling; ja, zooals door Schnell gemeend . wordt, dit zelfs dan alleen, wanneer het een verarmden broeder gold, die uit gebrek geleed had ^), toch was in dezen van gewicht dat, waar de industrie onder Israël nooit hooge vlucht genomen heeft, het voorwerp van den handel schier anders niet kon wezen dan voortbrengselen der natuur, gelijk daarmee dan ook door Salomo betaald wordt wat hij van de Phoeniciêrs koopt, en de rijke beloften van overvloed, die op dit gebied aan "s Heeren volk geschonken waren, aan het stipt volbrengen van 's Heeren wet gebonden lagen, waaraan altoos echter maar al te veel ontbrak. Handel was dan ook wel allerminst de voornaamste

1) Zie Arnold, t. a. p., bl. 38. ^) T. a. p., bl. 21 en volgg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen