Mozaïsch en Romeinsch recht : eene vergelijkende rechtsstudie - pagina 33

25 het gevankelijk weggevoerd was, of, gelijk thans, onder het oordeel, omdat het den Messias verwierp '). Met het volksleven geschiedde in zekeren zin wat ook met den Sabbath plaats had. Wordt in Exodus de zevende dag teruggeleid tot de Schepping, en daardoor duidelijk, waarom deze ordening niet uitsluitend voor Israël gold, — later wordt de Sabbath met de bevrijding uit Egypteland in verband gebracht, en zoo aan den algemeenen grondslag dezer instelling voor Israël nog een bijzonder fundament toegevoegd ^). Nevens en in onmiddellijk verband met deze exceptioneele plaats aan Israël boven andere volken gegund, stond als tweede eigenaardigheid de verhouding, waarin de Heere zich stelde tot het land, dat Hij aan het te voren geformeerde volk als bodem onder den voet schoof. Eigenaar van het land was en bleef de Heere zelf Wij hebben niets in de wereld gebracht, en evenmin kunnen wij iets, al wordt het ook nevens ons in de kist gelegd, uit de wereld dragen. Het is de levende God, en Hij alleen, die alle ding ons rijkehjk j;erleent jmL-t6„g§Si§52P "^ij ^Ü'^ rentmeesters slechts, in het beheer gezet van eens_aiidai:s_gQ.e_d,. Ook het vergeten hiervan stelt ons aan diefstal schuldig. Nochtans betreft een en ander alleen de stemming, de gezindheid des harten, waarin we tegenover het aardsch vermogen moeten staan. Wat aangaat de burgerlijke verhouding, de betrekking dezes aardschen levens, kunnen we metterdaad eigendomsrecht gelden doen. En dit nu was, althans wat het land, het voornaamste deel van den rijkdom, betrof, niet zoo onder Israël, 's Heeren eigendomsrecht had niet maar een figuurlijken zin, doch was even reëel,

Sacraments hoeft de vooi'ganger te trachten zich zelven uit te wisschen; aller aandacht van zich af, en naar het Sacrament heen te leiden. Thans is, en geen wonder, de toestand niet zelden deze, dat onder de toespraalc de diepste stilte heerscht. Is .deze echter afgeloopen, zoo wordt weer ruimer adem gehaald. Aan allen kant hooit men geschuifel; kinderen worden op de bank getild; doopen is dan ook voor hen zoo aardig; te meer hebben zij op zoo iets recht na dat lange formulier; en een van de interessantste bijzonderheden wordt dan, of de zuigeling schreeuwt dan wel juist heel zoet is. De beteelcenis der liturgie is zoo machtig. Ten goede en ten kwade. 1) Zie Kübel, t. a. p., bl. 11. ^) Zie Dr. Kuyper's Tractaat aan den Sabbalh, bl. 37, 44, 50, 53.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen