Mozaïsch en Romeinsch recht : eene vergelijkende rechtsstudie - pagina 86

78

zégt von Ihering, lag in het Romeinsche karakter niet i). In menig opzicht heeft het Romeinsche recht hooge waarde. Dit kan zonder aarzehng worden verklaard, al sluit men het oog niet voor den gevaarlijken trek, die daarin speelt. Wij hebben waarlijk wel iets anders te doen dan de aanbevehng vanLenz te volgen, en het Romeinsche privaatrecht als de ratio scripta voor allen tijd en iedere luchtstreek te eeren. Ook in Duitschland wordt dit verstaan, gelijk dit in de bestrijding, die het ontworpen wetboek ondervindt, zeer duidelijk aan het licht kwam. • Meer nog. Moge al Schmidt in zijne veroordeeling van het Romeinsche recht te ver gaan, toch blijft zijne opmerking waar, dat valsche grondbeginselen in het eene deel des rechts gevaar voor bijster raken van het spoor ook elders doen ontstaan. Hier geldt hetzelfde wat in het openbare leven zoo menigwerf ontkend wordt. Pohtiek en diplomatie, die zich aan de gehoorzaamheid van Grods Woord onttrekken, werken als eene krankheid, die steeds verder doorgaat. Met ingenomenheid nam Groen in deze woorden de gedachte van den oud-resident Esser over: „Niemand wane dat hem de staatkunde niet aangaat. — Immers, zoodra het recht voor de staten niets meer geldt en het belang in de plaats van recht komt, verliezen de volken, de gezinnen, de personen, meer en meer het ontzag voor hetgeen recht is en het eigenbelang, de zelfzucht, komt op den troon en dat is de ontbinding van maatschappij en huisgezin!" ^)

Fijne beschuiten belachelijk en verdacht gemaakt wordt, strooit zelf het zaad des wantrouweiis met kwistige hand, en werkt zoo mee aan het opdroogen van de voor het maatschappelijk leven meest onmisbare levenssappen. 1) T. a. p . , dl. II. 1, 4e ed., bl. 350. 2) Ned. Ged., dl. II, bl. 48. Voor politiek en diplomatie gelden dezelfde eischen als op elk ander gebied. Daarin ligt de beteekenis van Groen van Prinsterer's woord : „Een Staatsman niet, ^- een evamjeliehélijder". Ten volle vereenigt hij zich dan ook met wat von Gerlach schreef: „„Nationale Bedih-fnisse und Forderungen" — „welthistorische Momonte und welthistorische Mission" — „providentieller Beruf und, providentielle Ziele" — diese und alle ahnliche Ideen haben zich tief unterzuordnen unter die heilige Majestiit der Gebote Gottes, derselben Gebote die das Dorfskind in der Schule lernt, deren Tiefe aber und Höhe kein menschlicher Geist zu ermessen ausreicht." En met wat von Ketteler zeide : „Die Beziehungen der Völkerruhen wesentlich auf denselben Grundlagen, wie die Beziehungen der einzelnen Menschen unter

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen