Filteren
van 35
Studentenalmanak 1967 - pagina 249
op een morgen m onsopeen morgen dathet nog nacht waszijn wij opgestaanduister met duimenwegduwend met de lachvan de verre dagopeen morgen in ons datwij nog nacht waren enaarzelend zijn opgestaandachten wij ...
Studentenalmanak 1967 - pagina 250
het negatief van een boomduizend lichtenopgestapeld langs de horizonzwart glinsterend watermet een wit betonnen brugstraat ver benedenin de hemel wordt gedanstiedereen is naar de donkere kamergegaan en ontwikkeldnu wachten wij ...
Studentenalmanak 1967 - pagina 251
het badHij moest maar gaan. Hij had het gemerkt aan de manier waarop menzwijgzaam werd als hij zijn inkopen deed, waarbij men tegen hemsprak als tegen een vroegere kennis die hen probeert uit te leggen wiehij is maar die men zich niet herinnert. Ook had men het hem ...
Studentenalmanak 1967 - pagina 252
achter het bureau keek niet eens meer naar hem maar speelde metgebogen hoofd met zijn inktstel, als was zijn aanwezigheid met hetschrappen van zijn naam vergeten. Hij moest maar gaan, ja, hij begreepook dat er geen sprake van gaan was omdat hij al niet meer bestondvoor ...
Studentenalmanak 1967 - pagina 253
die zijn bewegingen niet meer beheerst. Voorwaarts, voorwaarts, altijd maar vooruit terwijl het water van zijn gezicht stroomde, terwijl zijnvoeten onbegrijpelijke bewegingen maakten. Di-da-donk, di-da-donk. . . Later overviel hem een verschrikkelijkeangst toen hij naa ...
Studentenalmanak 1967 - pagina 254
heen en naar de vrouw die bleef wachten, over hun gezichten speeldeeen vaag groen licht dat van boven kwam. Toen ze had gezien dat hijgeen aanstalten maakte om het bad te gebruiken had ze zijn gordel, eeneenvoudig koord, losgeknoopt en was ...
Studentenalmanak 1967 - pagina 255
Rtts-Rrang-Rttts-Rrang-Rttts... Hij telde mee op het aanzwellenderitme en verschool zich achter een breed pijlvormig blad dat zojuistlangs zijn hoofd was komen groeien. Voor de deur hielden de voetenstil, er werd tegenaan geschopt. De deur vloog open. Vanachter zijnbla ...
Studentenalmanak 1967 - pagina 256
de laatsteOtto van Hesetaleen kleine mantussen de zuilen.Als hij uitkijkt ziet hij:de bergen van verdriet,het weggevreten hout van zijn paleis.Zijn vrouw is lang,langer en blondgeen schatkistmaar goed gesloten. ...
Studentenalmanak 1967 - pagina 257
een aap, die schaatst Die middag. Nee, het regende niet. De zon scheen zelfs. Echt Hollands, temidden van grote, loodgrijze en donkerblauwe wolkenvelden. ,,lk heb zin in een haring," zei Paul tegen hem. De handen van de visverkoper. Lodewijk kreeg zin om te vragen: ...
van 35
